33 Şehit 1570 Mermi ...
Otobüsün kapisini o açti.
33 erin şehit oldugu 12 yil önceki katliamdan sag kurtulan üç asker yaşadiklarini anlatti.
Yil 1993 . Malatya’dan iki sivil midibüse biniyorlar. Hepsi sivil giysili. Üniforma ve postallari çantalarinda. Hiçbirinde silah yok kendilerine refakat eden tek bir askeri personel de. Saat 18.00. Bingöl’e 10 kilometre var. Daglik dar bir yol. Birden silah sesleri yankilaniyor. Ilk viraji geçtiklerinde 50 PKK’linin karşi yönden gelen Bingöl Tur’a ait bir otobüsü durdurup çogunlugu terhis olmuş ya da dagitima giden sivil erlerden oluşan 50 yolcu yu esir aldigini görüyorlar. şoföre bagirirlar; ‘Geri dön!’ şoför orali olmaz. Zaten 4 saatlik yolda 3 mola vermiş... Otobüsün kapisini ‘Orada ben yoktum’ diyen şemdin Sakik o zamanki adiyla ‘Parmaksiz Zeki’ açiyor.
OSMAN PARTAL ANLATIYOR
Trabzonluyum. Iki midibüsteki toplam 50 askerden biriydim. Van-Özalp’taki birligime gidiyordum. Yol boyunca gereksiz molalar veren şoför bir ara lastik patladigini söyleyip durdu. Lastigin patlamadigini krikoya dokunmadigini gördüm. Aksin altina girdiginde birileriyle konuşma yaptigini duydum. Galiba telsizle konuşuyordu. şemdin Sakik şimdi Hürriyet’te yayimlanan açiklamalarinda ‘Eylem planlanirken buradan askerlerin gelecegini bilmiyorduk’ diyor. Yalan söylüyor. Çünkü ilk otobüsün en ön koltugunda oturuyordum. Yolumuzu kestiklerinde şoförün kapisini bizzat Sakik açti. Toprak rengi üniformasi vardi üzerinde ayni renk kasketi ters takmişti. Omuzundaki tüfegin namlusu yere bakiyordu. şoföre diger otobüsün nerede oldugunu sordu. ‘Arkada geliyor’ cevabini aldi. Iki dakika sonra diger otobüs düştü pusuya. Yani bizi bekliyorlardi.
DOGULU-BATILI DIYE AYIRDILAR
Geceyarisina kadar teröristlerle yürüdük. Mola verildiginde niçin kaçirdiklarini amaçlarini sorduk. ‘TC ateşkes ilan edince iki gün içinde sizi serbest birakacagiz’ dediler. Saat 01.00 sulariydi. Sakik’in talimatiyla tek sira olduk. şemdin Sakik nereli oldugumuzu sorup Dogulu-Batili diye bizi iki gruba ayirdi. Sakik dogulu olmayan benim de içinde oldugum 34 kişinin egitim kampina götürülmesini söyledi. Dagda koşar adim yürümeye başladik. Bize eşlik eden teröristler sürekli degişiyordu. Toplam 300 kişiydiler. Bir köye gittik. Kapisini çaldiklari evlerden başka teröristler çikip gruba katildi. Kimi terörist evlere gidip istirahat etti. Bir ahira soktular bizi öldürmek için. Sonra vazgeçtiler. Tekrar yürümeye başladik. Sabahi göremeyecegimi düşünüyordum. Yildizlara son kez bakip annemi babami köyümü düşündüm. Bir irmaktan geçerken su içtik. Dag yoluna çiktik. Davranişlari sertleşti. Durdurdular. Saat 03.00 siralariydi. Yolun kenarina dizilmemizi istediler. Kolkola girip siklaşmamizi istediler. Yanimdaki arkadaşima ‘Devrem bizi vuracaklar’ dedim.
DEVREMI ÖLÜ GÖRÜNCE BAYILDIM
Tir tir titriyordum. Kalaşnikof Bixi ve Kanvaslarin emniyetlerini açtilar. Sonumuzun geldigini anladim kelimeyi şahadet getirip kendimi yere attim. Taramaya başladilar. Dizime bir mermi isabet etti. Vurulanlar üzerime düşüyordu. Kafami koruyordum. Hepimizin öldügünden emin olmak için yüzlerce mermi yagdirdilar. Gittiklerini seslerin uzaklaşmasindan anladim. Alti yedi arkadaşim sagdi henüz. Digerleri paramparçaydi. Can çekişenler hirildayanlar aglayanlar inleyenler... Su istiyorlardi. ‘Anne anne’ diye bagiriyorlardi. Öldügümü zannediyordum. Kendimi çimdikledim ölmemişim. Devremi beyni parçalanmiş görünce bayilmişim.
Bizi yan yana dizip 1570 mermi siktilar.
Ayilinca şehit arkadaşlarimi sirt üstü çevirdim. Dokundugum her uzuv elimde kaliyordu. Beyin ayak... Yardim aramak için yukari dogru koşmaya çaliştim. Kan kaybediyordum. Asfalta çiktim bir kamyonla yakindaki Elmali Karakolu’na gittim. Olanlari anlattigimda dinleyen jandarmalar aglamaya başladi. Helikopter tanklar geldi. şehitleri aldik. Olay yerinde 1570 mermi kovani bulundu. Yani silahsiz erlerin herbiri için 50 mermi kullanmişlardi...
Şoför biliyordu
ERKAN OMAY ANLATIYOR
Adanali hemşerim Mehmet Tura’yla Manisa-Kirkagaç’ta acemi egitimimi tamamladim. 24 Mayis sabahi jandarma komando olarak Siirt’teki birligimize gitmek üzere Malatya’dan iki sivil midibüse bindirildik. 50 askerin hiçbirinde silah yoktu. Bizi koruyan refakatçi da. Bingöl’e 10 kilometre kaldigini belirten tabelayi geçtik ilk dönemeçte silah sesleri duyduk. Saat 18.00’di. Karşi yönden gelen Bingöl Tur otobüsünü tarayan 50 kadar PKK’li çogunlugu bizim gibi asker olan yolculari indirmişti. şoföre geri dönmesi için bagirdim. Duymazdan geldi. Zaten tuhaf şekilde 4 saatte 3 mola vermişti. Bizi indiren PKK’lilar ‘Geleceginizi biliyor sizi bekliyorduk’ dedi. O sirada feryat figan yaşli bir adam çikti karanliklardan. ‘Ogluma ne yaptiniz’ diyordu. Adini söyleyince oglunun otobüslerde olmadigi anlaşildi. Çok yaşli oldugu için babaya dokunmadilar. Geldigi gibi gitti. O baba sayesinde kurtulduk. Hepimizin öldügü saniliyordu. Askere gidip sag kalanlar oldugunu söylemeseydi teröristler hepimizi öldürecekti.
YANLIŞLIKLA 9 ŞEHIT DAHA
Sürekli yürüyorduk. Ertesi gün 12.00’de silah seslerinden askerlerin yaklaştigini anladim. Asil harekat 16.00’da başladi. Sikorsky ve F-16’lar uçuyordu tepemizde. PKK’lilar kazma kürek çikarip siper kazdi kayaliklara saklandi.
Bizi hedef olarak ortada biraktilar. Askerimiz yanlişlikla içimizdeki 9 eri şehit etti bu yüzden. Müthiş bir yagmur vardi. Bizi kalkan olarak kullanan şemdin Sakik bir ara yanimiza geldi sag kaldigimizi görünce şaşirdi. Teröristler geri çekiliyordu. 13 kişi kalmiştik. Kurşuna dizilenlerin arasindan kurtulan Osman Partal da aramizdaydi. Ellerimizi çözmeyi başardik. Kaçmaya başladik. Karşilaştigimiz birkaç teröriste ‘Bizi serbest biraktilar’ dedik. Inandilar. Birbirimizden ayrilmiş askerlerin bulundugu yöne koşuyorduk. Buldugum bir dala beyaz mendil bagladim bir yandan bagiriyordum. Tükendigim anda korucular ve askerlerden oluşan timle karşilaştim. Mavi berelileri görünce aglamaya başladim. Komutan ‘PKK’li var mi içinizde?’ diye sordu. Sonra sarilip hepimizi tek tek öptü. Bingöl Cezaevi’ndeki bir koguşa götürdüler bizi. Elbiselerimizi degiştirdik. Evlerimize telefon edebilecegimizi söylediler. Kafam durmuştu yaşadiklarimdan sonra. Evin telefon numarasi bir türlü aklima gelmedigi için arayamadim.
ERKAN UMAY ANLATIYOR
10 kişilik yakin korumalari arasindaki ‘hemşire’ diye hitap ettikleri kadin bizimle alay etti. Sakik ‘Sorunumuz rütbelilerle size bir şey yapmayacagiz’ dedi. Her birimize nereli oldugumuzu sordu. Aramizda Denizli ve Konya’dan olanlar çogunluktaydi. Hemşerilerden oluşan timler daha başarili olur tehlikelidir diye bir kenara ayirdilar. şehit olan 33 arkadaşimizin çogunun bu iki ilden olmasinin nedeni bu. Bu arada bir er ‘Ben Kürt’üm’ deyince PKK’li ‘Kürt-Türk fark etmez. Asker askerdir. Biz askere düşmaniz’ dedi. Tek sira olmamizi istediler. En başta ben vardim. Mehmet Tura 6’nciydi. Yan yana olalim diye gittim 7’nci oldum. ‘Baştan 6 kişi gelsin’ dediler. Diger siralardan aldiklari 6’şar kişiyle bir grup oluşturdular. ‘Kolkola girin’ deyip götürdüler. Arkadaşlarimiz kolkola ölüme gittiler.
SILAHLAR 10 DAKIKA HIÇ SUSMADI
Derken yer gök Kalaşnikof cayirtisina boguldu. Kalaşnikoflar 10 dakika boyunca hiç susmadi. Mehmet’in bana son bakişini unutamiyorum. Sirada yer degiştirmesem onun önünde dursam beni götüreceklerdi Mehmet ölmeyecekti. Adana’da ticaret lisesinde sevdigi bir kiz vardi. Terhis olur olmaz evleneceklerdi.
Askerin üniformasini çikartip kendisi giydi
ERKAN OMAY ANLATIYOR
Sayilari 150’yi bulan PKK’lilarin silah tehditi altinda yürümeye başladik. Bir köyün alt tarafinda durduk. 15 yaşindaki terörist ‘200 metreden sigarayi bile vururum’ diyerek böbürleniyordu. Içimizde komando olup olmadigini sordu. Tişörtümde ‘Kirkagaç-Komando’ yaziyordu. Beyaz gömlegimi çikarmami istediler.Devrem Konyali Adnan Gebeş’in verdigi parkayi giyip bunu sakladim. Bu sirada teröristler el koyduklari çantalarimizda bulunan üniforma ve postallarimizi giydi. Türk askeri kiligina büründüler. Ellerimizi sicimle bagladilar. Mehmet Tura’yla kaçmaya karar vermiştik. Tuvalet bahanesiyle elimi çözdürdüm. O sirada korkunç suratli bir terörist gelip Kalaşnikofu agzima soktu. ‘Bir daha kaçmayi aklindan geçirirsen beynini dagitirim’ dedi. Sabahin 02’sine kadar yürüdük. Elebaşi şemdin Sakik Türk askeri üniformasi giymiş elindeki telsizle emir yagdiriyordu.
Üstün başarili işsiz
Erkan Omay Diyarbakir Askeri Hastanesi’nde bir hafta psikolojik tedavi gördü. Hava degişiminden sonra havanci jandarma komando olarak Eruh’taki birligine katildi. Sevkiyatin yine korumasiz otobüslerle yapildigini görünce tepki gösterdi birligine uçakla gönderildi. Katildigi operasyonlarda çok sayida üstün başari belgesi aldi. şu anda işsiz olan Omay ‘En ufak bir şey olsun askere gönüllü giderim’ diyor.
Yazının Devamı İçin Tıklayın
Konuyu Yollayan: B0ZB3Y
Okunma Sayısı: 62
Yorum Sayısı: 1
Eklenme Tarihi: 28/10/2008
Kategorisi:Tarih
Otobüsün kapisini o açti.
33 erin şehit oldugu 12 yil önceki katliamdan sag kurtulan üç asker yaşadiklarini anlatti.
Yil 1993 . Malatya’dan iki sivil midibüse biniyorlar. Hepsi sivil giysili. Üniforma ve postallari çantalarinda. Hiçbirinde silah yok kendilerine refakat eden tek bir askeri personel de. Saat 18.00. Bingöl’e 10 kilometre var. Daglik dar bir yol. Birden silah sesleri yankilaniyor. Ilk viraji geçtiklerinde 50 PKK’linin karşi yönden gelen Bingöl Tur’a ait bir otobüsü durdurup çogunlugu terhis olmuş ya da dagitima giden sivil erlerden oluşan 50 yolcu yu esir aldigini görüyorlar. şoföre bagirirlar; ‘Geri dön!’ şoför orali olmaz. Zaten 4 saatlik yolda 3 mola vermiş... Otobüsün kapisini ‘Orada ben yoktum’ diyen şemdin Sakik o zamanki adiyla ‘Parmaksiz Zeki’ açiyor.
OSMAN PARTAL ANLATIYOR
Trabzonluyum. Iki midibüsteki toplam 50 askerden biriydim. Van-Özalp’taki birligime gidiyordum. Yol boyunca gereksiz molalar veren şoför bir ara lastik patladigini söyleyip durdu. Lastigin patlamadigini krikoya dokunmadigini gördüm. Aksin altina girdiginde birileriyle konuşma yaptigini duydum. Galiba telsizle konuşuyordu. şemdin Sakik şimdi Hürriyet’te yayimlanan açiklamalarinda ‘Eylem planlanirken buradan askerlerin gelecegini bilmiyorduk’ diyor. Yalan söylüyor. Çünkü ilk otobüsün en ön koltugunda oturuyordum. Yolumuzu kestiklerinde şoförün kapisini bizzat Sakik açti. Toprak rengi üniformasi vardi üzerinde ayni renk kasketi ters takmişti. Omuzundaki tüfegin namlusu yere bakiyordu. şoföre diger otobüsün nerede oldugunu sordu. ‘Arkada geliyor’ cevabini aldi. Iki dakika sonra diger otobüs düştü pusuya. Yani bizi bekliyorlardi.
DOGULU-BATILI DIYE AYIRDILAR
Geceyarisina kadar teröristlerle yürüdük. Mola verildiginde niçin kaçirdiklarini amaçlarini sorduk. ‘TC ateşkes ilan edince iki gün içinde sizi serbest birakacagiz’ dediler. Saat 01.00 sulariydi. Sakik’in talimatiyla tek sira olduk. şemdin Sakik nereli oldugumuzu sorup Dogulu-Batili diye bizi iki gruba ayirdi. Sakik dogulu olmayan benim de içinde oldugum 34 kişinin egitim kampina götürülmesini söyledi. Dagda koşar adim yürümeye başladik. Bize eşlik eden teröristler sürekli degişiyordu. Toplam 300 kişiydiler. Bir köye gittik. Kapisini çaldiklari evlerden başka teröristler çikip gruba katildi. Kimi terörist evlere gidip istirahat etti. Bir ahira soktular bizi öldürmek için. Sonra vazgeçtiler. Tekrar yürümeye başladik. Sabahi göremeyecegimi düşünüyordum. Yildizlara son kez bakip annemi babami köyümü düşündüm. Bir irmaktan geçerken su içtik. Dag yoluna çiktik. Davranişlari sertleşti. Durdurdular. Saat 03.00 siralariydi. Yolun kenarina dizilmemizi istediler. Kolkola girip siklaşmamizi istediler. Yanimdaki arkadaşima ‘Devrem bizi vuracaklar’ dedim.
DEVREMI ÖLÜ GÖRÜNCE BAYILDIM
Tir tir titriyordum. Kalaşnikof Bixi ve Kanvaslarin emniyetlerini açtilar. Sonumuzun geldigini anladim kelimeyi şahadet getirip kendimi yere attim. Taramaya başladilar. Dizime bir mermi isabet etti. Vurulanlar üzerime düşüyordu. Kafami koruyordum. Hepimizin öldügünden emin olmak için yüzlerce mermi yagdirdilar. Gittiklerini seslerin uzaklaşmasindan anladim. Alti yedi arkadaşim sagdi henüz. Digerleri paramparçaydi. Can çekişenler hirildayanlar aglayanlar inleyenler... Su istiyorlardi. ‘Anne anne’ diye bagiriyorlardi. Öldügümü zannediyordum. Kendimi çimdikledim ölmemişim. Devremi beyni parçalanmiş görünce bayilmişim.
Bizi yan yana dizip 1570 mermi siktilar.
Ayilinca şehit arkadaşlarimi sirt üstü çevirdim. Dokundugum her uzuv elimde kaliyordu. Beyin ayak... Yardim aramak için yukari dogru koşmaya çaliştim. Kan kaybediyordum. Asfalta çiktim bir kamyonla yakindaki Elmali Karakolu’na gittim. Olanlari anlattigimda dinleyen jandarmalar aglamaya başladi. Helikopter tanklar geldi. şehitleri aldik. Olay yerinde 1570 mermi kovani bulundu. Yani silahsiz erlerin herbiri için 50 mermi kullanmişlardi...
Şoför biliyordu
ERKAN OMAY ANLATIYOR
Adanali hemşerim Mehmet Tura’yla Manisa-Kirkagaç’ta acemi egitimimi tamamladim. 24 Mayis sabahi jandarma komando olarak Siirt’teki birligimize gitmek üzere Malatya’dan iki sivil midibüse bindirildik. 50 askerin hiçbirinde silah yoktu. Bizi koruyan refakatçi da. Bingöl’e 10 kilometre kaldigini belirten tabelayi geçtik ilk dönemeçte silah sesleri duyduk. Saat 18.00’di. Karşi yönden gelen Bingöl Tur otobüsünü tarayan 50 kadar PKK’li çogunlugu bizim gibi asker olan yolculari indirmişti. şoföre geri dönmesi için bagirdim. Duymazdan geldi. Zaten tuhaf şekilde 4 saatte 3 mola vermişti. Bizi indiren PKK’lilar ‘Geleceginizi biliyor sizi bekliyorduk’ dedi. O sirada feryat figan yaşli bir adam çikti karanliklardan. ‘Ogluma ne yaptiniz’ diyordu. Adini söyleyince oglunun otobüslerde olmadigi anlaşildi. Çok yaşli oldugu için babaya dokunmadilar. Geldigi gibi gitti. O baba sayesinde kurtulduk. Hepimizin öldügü saniliyordu. Askere gidip sag kalanlar oldugunu söylemeseydi teröristler hepimizi öldürecekti.
YANLIŞLIKLA 9 ŞEHIT DAHA
Sürekli yürüyorduk. Ertesi gün 12.00’de silah seslerinden askerlerin yaklaştigini anladim. Asil harekat 16.00’da başladi. Sikorsky ve F-16’lar uçuyordu tepemizde. PKK’lilar kazma kürek çikarip siper kazdi kayaliklara saklandi.
Bizi hedef olarak ortada biraktilar. Askerimiz yanlişlikla içimizdeki 9 eri şehit etti bu yüzden. Müthiş bir yagmur vardi. Bizi kalkan olarak kullanan şemdin Sakik bir ara yanimiza geldi sag kaldigimizi görünce şaşirdi. Teröristler geri çekiliyordu. 13 kişi kalmiştik. Kurşuna dizilenlerin arasindan kurtulan Osman Partal da aramizdaydi. Ellerimizi çözmeyi başardik. Kaçmaya başladik. Karşilaştigimiz birkaç teröriste ‘Bizi serbest biraktilar’ dedik. Inandilar. Birbirimizden ayrilmiş askerlerin bulundugu yöne koşuyorduk. Buldugum bir dala beyaz mendil bagladim bir yandan bagiriyordum. Tükendigim anda korucular ve askerlerden oluşan timle karşilaştim. Mavi berelileri görünce aglamaya başladim. Komutan ‘PKK’li var mi içinizde?’ diye sordu. Sonra sarilip hepimizi tek tek öptü. Bingöl Cezaevi’ndeki bir koguşa götürdüler bizi. Elbiselerimizi degiştirdik. Evlerimize telefon edebilecegimizi söylediler. Kafam durmuştu yaşadiklarimdan sonra. Evin telefon numarasi bir türlü aklima gelmedigi için arayamadim.
ERKAN UMAY ANLATIYOR
10 kişilik yakin korumalari arasindaki ‘hemşire’ diye hitap ettikleri kadin bizimle alay etti. Sakik ‘Sorunumuz rütbelilerle size bir şey yapmayacagiz’ dedi. Her birimize nereli oldugumuzu sordu. Aramizda Denizli ve Konya’dan olanlar çogunluktaydi. Hemşerilerden oluşan timler daha başarili olur tehlikelidir diye bir kenara ayirdilar. şehit olan 33 arkadaşimizin çogunun bu iki ilden olmasinin nedeni bu. Bu arada bir er ‘Ben Kürt’üm’ deyince PKK’li ‘Kürt-Türk fark etmez. Asker askerdir. Biz askere düşmaniz’ dedi. Tek sira olmamizi istediler. En başta ben vardim. Mehmet Tura 6’nciydi. Yan yana olalim diye gittim 7’nci oldum. ‘Baştan 6 kişi gelsin’ dediler. Diger siralardan aldiklari 6’şar kişiyle bir grup oluşturdular. ‘Kolkola girin’ deyip götürdüler. Arkadaşlarimiz kolkola ölüme gittiler.
SILAHLAR 10 DAKIKA HIÇ SUSMADI
Derken yer gök Kalaşnikof cayirtisina boguldu. Kalaşnikoflar 10 dakika boyunca hiç susmadi. Mehmet’in bana son bakişini unutamiyorum. Sirada yer degiştirmesem onun önünde dursam beni götüreceklerdi Mehmet ölmeyecekti. Adana’da ticaret lisesinde sevdigi bir kiz vardi. Terhis olur olmaz evleneceklerdi.
Askerin üniformasini çikartip kendisi giydi
ERKAN OMAY ANLATIYOR
Sayilari 150’yi bulan PKK’lilarin silah tehditi altinda yürümeye başladik. Bir köyün alt tarafinda durduk. 15 yaşindaki terörist ‘200 metreden sigarayi bile vururum’ diyerek böbürleniyordu. Içimizde komando olup olmadigini sordu. Tişörtümde ‘Kirkagaç-Komando’ yaziyordu. Beyaz gömlegimi çikarmami istediler.Devrem Konyali Adnan Gebeş’in verdigi parkayi giyip bunu sakladim. Bu sirada teröristler el koyduklari çantalarimizda bulunan üniforma ve postallarimizi giydi. Türk askeri kiligina büründüler. Ellerimizi sicimle bagladilar. Mehmet Tura’yla kaçmaya karar vermiştik. Tuvalet bahanesiyle elimi çözdürdüm. O sirada korkunç suratli bir terörist gelip Kalaşnikofu agzima soktu. ‘Bir daha kaçmayi aklindan geçirirsen beynini dagitirim’ dedi. Sabahin 02’sine kadar yürüdük. Elebaşi şemdin Sakik Türk askeri üniformasi giymiş elindeki telsizle emir yagdiriyordu.
Üstün başarili işsiz
Erkan Omay Diyarbakir Askeri Hastanesi’nde bir hafta psikolojik tedavi gördü. Hava degişiminden sonra havanci jandarma komando olarak Eruh’taki birligine katildi. Sevkiyatin yine korumasiz otobüslerle yapildigini görünce tepki gösterdi birligine uçakla gönderildi. Katildigi operasyonlarda çok sayida üstün başari belgesi aldi. şu anda işsiz olan Omay ‘En ufak bir şey olsun askere gönüllü giderim’ diyor.
Yazının Devamı İçin Tıklayın
Konuyu Yollayan: B0ZB3Y
Okunma Sayısı: 62
Yorum Sayısı: 1
Eklenme Tarihi: 28/10/2008
Kategorisi:
