Tam alışmışken yalnızlığa
Alışmışken geceleri karanlığa
Sen çıktın aniden karşıma
Başta istememiştim seni
Belki de mazim korkutmuştu beni
Ama insan gönlüne söz geçiremiyor ki
Bende seni seviyordum
Senin hislerini de çoktan biliyordum
Ama söyledim ya korkuyordum
Sonra düşündüm bu defa farklı olacak
Bana bütün üzüntümü unutturacak
Ve bu aşk asla son bulmayacak
Nasılda inanmışım sahte sözlere
Kaptırmışın kendimi o güzel gözlere
Dalmışım düşünmeden imkânsız hayallere
Geçte olsa bu rüyadan uyandım
Acı da olsa ayrılığı yaşadım
Ve zorda olsa yalnızlığa tekrar alıştım