Annemm...
annem biliyormusun çok yoruldum ,kalıdıramıyorum artık yüküm çok annem.
düşünüyorumda benden bezginliğiniz neydi, neydi bir annenin ,bir babanın evladından bezdiren ,daha 17 yaşındaydım annem .belki bedenim büyümüştü,aklım küçüktü anne düşüncelerim küçüktü,hayallerim ise çok büyüktü daha neler neler olacaktım ben anne neler neler...
hayatın hiç bilmediğim yanlarının ortasında buldum kendimi istemeden.
koca kelimesini duydum anne daha ailenin ne olduğunu öğrenmeye çalışırken ben aile olmuştum,anne daha kadınlığın ne olduğunu bilmeden kadın olmuştum.
beklenti çok annem benden ,herkez bişeyler bekliyor benden,sırtımda bir kambur,omuzlarım küçük anne benim kaldıramam dayanamam.
benim ne işim var burada ,senin yanında olmam gerekmiyormu,kucağına yatmış saçlarım başlarının avuçlarında değil tutam tutam,senin pamuk gibi ellerinde olması gerekmiyormu anne.
büyüyorum ben anne hayatla beraber ,bende büyüyorum gelişiyorum,nereye savurursa cılız bir yaprak gibi oraya gidiyorum, kim ne derse onu yapıyorum, kim ne söylerse ona inanıyorum, benliğimi bulamıyorum anne ,kendimi göremiyorum.
konuşuyorum sesim duyulmuyor hiç, anne benim sesim hiç çıkmıyor, ben kötülerle başa çıkamıyorum, küçüktüm ben daha anne..
ben dünümü hatılamıyorum sanki hiç yaşamamışım gibi, sanki sizin yanınızda hiç olmamışım gibi ,dünüm hiç yokmuş gibi, yarınımı bende bilmiyorum anne.
annem ben hiç koştummu koşupta dizlerimi yara bere içinde kaldımı, ben top oynadımmı, hiç ip atladımmı, kavga edip mahallenin kızlarıyla korkup senin eteklerine sığındımmı, ben hatırlamıyorum anne.
annem sana bir soru ben büyüdümmü ?
bana sorarsan anne belki beden olarak ama aklım hala küçük anne, doyasıya yaşayamadığım çocukluğumu ve gençliğimi ,hergece rüyamda yaşıyorum ben annem, ip atlıyorum, top oynuyorum, koşuyorum ane soluğum nefesim kesinlinceye kadar koşuyorum, önümde hiç engel yok doyasıya gülüp eğleniyorum.
ben senin dizlerinde yatıp uyumak istiyorum, saçlarımı okşamanı istiyorum,
anne ben senin dizinde yattımmı hiç ?
birtek oyunu sevmiyorum anne nefret ediyorum o oyundan, o oyunda bir gelin , bir damat , bir kadın ,bir koca var hep.
bende bir evcilik oyununun içindeyim , ben gelin olmak istemiyordum ,
ben kadın olmak istemiyordum, ben büyümemiştim , ben küçüğüm daha
annemm duyuyormusun...
19/2/2009
Yazının Devamı İçin Tıklayın
Konuyu Yollayan: cancagzım_74
Okunma Sayısı: 276
Yorum Sayısı: 11
Eklenme Tarihi: 23/02/2009
Kategorisi:Kendi Yazılarınız ve Denemeleriniz
annem biliyormusun çok yoruldum ,kalıdıramıyorum artık yüküm çok annem.
düşünüyorumda benden bezginliğiniz neydi, neydi bir annenin ,bir babanın evladından bezdiren ,daha 17 yaşındaydım annem .belki bedenim büyümüştü,aklım küçüktü anne düşüncelerim küçüktü,hayallerim ise çok büyüktü daha neler neler olacaktım ben anne neler neler...
hayatın hiç bilmediğim yanlarının ortasında buldum kendimi istemeden.
koca kelimesini duydum anne daha ailenin ne olduğunu öğrenmeye çalışırken ben aile olmuştum,anne daha kadınlığın ne olduğunu bilmeden kadın olmuştum.
beklenti çok annem benden ,herkez bişeyler bekliyor benden,sırtımda bir kambur,omuzlarım küçük anne benim kaldıramam dayanamam.
benim ne işim var burada ,senin yanında olmam gerekmiyormu,kucağına yatmış saçlarım başlarının avuçlarında değil tutam tutam,senin pamuk gibi ellerinde olması gerekmiyormu anne.
büyüyorum ben anne hayatla beraber ,bende büyüyorum gelişiyorum,nereye savurursa cılız bir yaprak gibi oraya gidiyorum, kim ne derse onu yapıyorum, kim ne söylerse ona inanıyorum, benliğimi bulamıyorum anne ,kendimi göremiyorum.
konuşuyorum sesim duyulmuyor hiç, anne benim sesim hiç çıkmıyor, ben kötülerle başa çıkamıyorum, küçüktüm ben daha anne..
ben dünümü hatılamıyorum sanki hiç yaşamamışım gibi, sanki sizin yanınızda hiç olmamışım gibi ,dünüm hiç yokmuş gibi, yarınımı bende bilmiyorum anne.
annem ben hiç koştummu koşupta dizlerimi yara bere içinde kaldımı, ben top oynadımmı, hiç ip atladımmı, kavga edip mahallenin kızlarıyla korkup senin eteklerine sığındımmı, ben hatırlamıyorum anne.
annem sana bir soru ben büyüdümmü ?
bana sorarsan anne belki beden olarak ama aklım hala küçük anne, doyasıya yaşayamadığım çocukluğumu ve gençliğimi ,hergece rüyamda yaşıyorum ben annem, ip atlıyorum, top oynuyorum, koşuyorum ane soluğum nefesim kesinlinceye kadar koşuyorum, önümde hiç engel yok doyasıya gülüp eğleniyorum.
ben senin dizlerinde yatıp uyumak istiyorum, saçlarımı okşamanı istiyorum,
anne ben senin dizinde yattımmı hiç ?
birtek oyunu sevmiyorum anne nefret ediyorum o oyundan, o oyunda bir gelin , bir damat , bir kadın ,bir koca var hep.
bende bir evcilik oyununun içindeyim , ben gelin olmak istemiyordum ,
ben kadın olmak istemiyordum, ben büyümemiştim , ben küçüğüm daha
annemm duyuyormusun...
19/2/2009
Yazının Devamı İçin Tıklayın
Konuyu Yollayan: cancagzım_74
Okunma Sayısı: 276
Yorum Sayısı: 11
Eklenme Tarihi: 23/02/2009
Kategorisi:
