08-10-2007, 04:39:54
Yalnızlık kimi zaman bir ihtiyaçtır, kimi zaman insana iyi gelen bir dosttur. Ama bu yalnızlık masum bir yalnızlıktır, seni incitmez, seni üzmez... Birde diğer tür yalnızlık varsa ortada işte ozaman anlarsınki bu hayatta yapayalnızsın, işte ozaman anlarsın ne kolun var ne kanadın... Asıl yalnızlık kimsen olmaması değil..Asıl yalnızlık sevdiklerin ve değer verdiklerin varken, fakat onların olmasına karşın dışllanıpta yalnız kalmandır... Sevipte karşılık bulamamaktır...İmkansızı sevmektir...Değer verdiklerin tarafından kırılmaktır... Güvendiklerin tarafından darbe yemektir...Hayallerinin peşinden koşamamaktır...Yapmak isteyipte yapamadıklarındır...Bana göre yalnızlık budur... peki siz kaç defa gecenini sesiz siyahında oturup ağladınız?peki sizi anlatan şarkılar türküler dinleyip ağladınız mı?Kaçkere hayatınıza son vermek isteyipte veremediniz? Kısacası siz hiç yalnız kaldınız mı? UNUTMAYINKİ DOĞRULARIN KADERİDİR YALNIZLIK! KARGALAR SÜRÜYLE UÇAR KARTALLAR İSE YALNIZ UÇAR... Önemli olan yalnızlığa boyun eğmemektir ve bir kartal gibi asil kalmayı başara bilmektir...