07-05-2008, 11:04:57
Annem...
Beni bırakmayan fedakar annem
Çocukluğum geliyor aklıma annem
Çamurla oyunlar oynardık hep
Dışarıdan toplayıp toplayıp bahçede
Şekiller yapardık
Bir adam bide kadın çizerdimm
Birine seni birine babamı benzetirdim
Çamurya kızardı kardeşimde
Genelde kardeşim hep dağıtırdı yaptığım çamurdan adamları
Bende niye dağıttın diye ona kızardım
Başlardık çamur savaşına
Yol boyu koştururdun bizi yaramazlıklarımızda
'Üstünüzü dağıttınız mahfettiniz yeni değil mi onlar' diye
Yakaldığında hesap sorardın ikimize
Bende kendimce açıkalrıdm
Akıl ya topraktan geldik annecim derdim
Oraya gitmiycek miyiz sonunda diye
Sende bizi ölmeden toprak yapıyorsun diye yakınır yakınır gülerdin
Hadi bakalım üstünüzü değiştirin babanız geliyor derdin
Ve içeriye alırdın
Babam akıllı çocuk derdi biliyor derdi nerden geldiğini
Annemle birlikte gülerlerdi
Kızsada babam hep önüne çıkar siper ederdin kendini bize
Okul iş derken bitti bütün çocukluğum
Geride kaldı,
Büyüdüm..
Kocaa adam oldum
Şimdi sizin bana kzıdığınız yaşlardayım
Sadece anımsayıp dönmek istiyorum çocukluğuma
Fedakarlıklarını anlıyorum şimdi
Ve seni arıyorum yokluğunda
Çok uzaktasın bana
Uzak...
Görmeni isterdim şimdi
Çocuğun neler yaşadı
Yaşıyor...
Yollara düştüm anam,
Kayboldum yollarda çıkmaz yollara
Bulmaya çalıştım anam yolumu
İşaretleri değişmiş
Uğursuza düştüm annem
Engel diktiler duvardan önüme
Gücümü bulmadan
İnsanoğlunu tandım anam
Tanıdım...
Dertlere düştüm tanıdkça
Erdemlerin öğrettiklerin uymuyor bu insanoğluna anacım
Onlara uymaya çalıştım
Yıkıldımm...
Aklar düştü saçıma kederle yoğruldum
İyiydim kötü oldum
Kendimi tanımadan insanları tanıdım
Ölümler gördüm anam şükrettim
Dostlar gördüm sırtımdan vuruldum
Hakkettim...
Riya yı gördüm anam
Sabrettim.
İhaneti gördüm anam büyük ihaneti
Kulun kula yapıcağı en son yakıştırmayı yaşadım
Ses edemedim...
Karışmadım dünya illetine
Daha ne oldum demeden
Aşkı tanıdım anam
Sevdim
Peşinden koştum
Yakaladım ve sevdirdim
Sevinçlere boğuldum anacım
Sevinçelerle süsletttim
Arada zararlar verdim, zarar gördüm
Sonunda sarılıp omuz omuza kucak kucağa ağladım aşkımla
Devirdim geçmişi
Şimdi çok yalnızım annem
Gölgeni rüyalrımda göremiyorum
Sesinle hissetirmeye çalışsanda kendini
Yetmiyorsun annem
Çocuğun çok özledi seni
Koca çocuğun...
F. KARAKUŞ
07.05.08
Beni bırakmayan fedakar annem
Çocukluğum geliyor aklıma annem
Çamurla oyunlar oynardık hep
Dışarıdan toplayıp toplayıp bahçede
Şekiller yapardık
Bir adam bide kadın çizerdimm
Birine seni birine babamı benzetirdim
Çamurya kızardı kardeşimde
Genelde kardeşim hep dağıtırdı yaptığım çamurdan adamları
Bende niye dağıttın diye ona kızardım
Başlardık çamur savaşına
Yol boyu koştururdun bizi yaramazlıklarımızda
'Üstünüzü dağıttınız mahfettiniz yeni değil mi onlar' diye
Yakaldığında hesap sorardın ikimize
Bende kendimce açıkalrıdm
Akıl ya topraktan geldik annecim derdim
Oraya gitmiycek miyiz sonunda diye
Sende bizi ölmeden toprak yapıyorsun diye yakınır yakınır gülerdin
Hadi bakalım üstünüzü değiştirin babanız geliyor derdin
Ve içeriye alırdın
Babam akıllı çocuk derdi biliyor derdi nerden geldiğini
Annemle birlikte gülerlerdi
Kızsada babam hep önüne çıkar siper ederdin kendini bize
Okul iş derken bitti bütün çocukluğum
Geride kaldı,
Büyüdüm..
Kocaa adam oldum
Şimdi sizin bana kzıdığınız yaşlardayım
Sadece anımsayıp dönmek istiyorum çocukluğuma
Fedakarlıklarını anlıyorum şimdi
Ve seni arıyorum yokluğunda
Çok uzaktasın bana
Uzak...
Görmeni isterdim şimdi
Çocuğun neler yaşadı
Yaşıyor...
Yollara düştüm anam,
Kayboldum yollarda çıkmaz yollara
Bulmaya çalıştım anam yolumu
İşaretleri değişmiş
Uğursuza düştüm annem
Engel diktiler duvardan önüme
Gücümü bulmadan
İnsanoğlunu tandım anam
Tanıdım...
Dertlere düştüm tanıdkça
Erdemlerin öğrettiklerin uymuyor bu insanoğluna anacım
Onlara uymaya çalıştım
Yıkıldımm...
Aklar düştü saçıma kederle yoğruldum
İyiydim kötü oldum
Kendimi tanımadan insanları tanıdım
Ölümler gördüm anam şükrettim
Dostlar gördüm sırtımdan vuruldum
Hakkettim...
Riya yı gördüm anam
Sabrettim.
İhaneti gördüm anam büyük ihaneti
Kulun kula yapıcağı en son yakıştırmayı yaşadım
Ses edemedim...
Karışmadım dünya illetine
Daha ne oldum demeden
Aşkı tanıdım anam
Sevdim
Peşinden koştum
Yakaladım ve sevdirdim
Sevinçlere boğuldum anacım
Sevinçelerle süsletttim
Arada zararlar verdim, zarar gördüm
Sonunda sarılıp omuz omuza kucak kucağa ağladım aşkımla
Devirdim geçmişi
Şimdi çok yalnızım annem
Gölgeni rüyalrımda göremiyorum
Sesinle hissetirmeye çalışsanda kendini
Yetmiyorsun annem
Çocuğun çok özledi seni
Koca çocuğun...
F. KARAKUŞ
07.05.08