25-08-2008, 21:40:29
hangisi kolay yaşamak mı ölmek mi?bu soruyu neden soruyorum kendime bilmiyorum.cevabını çok iyi biliyorum aslında kolay olan ölüm...herşeyden elini kolunu çekip kendini derin bi uykuya bırakmaktır kolay olan.yaşamaktır zor olan.herşeye rağmen ve herkese inat yaşamaktır...biliyorum mutluluğun formülünü aslında ama başaramıyorum.o yüzden bu kırgınlığım ve o yüzden bu umutsuzluğum...kaldıramıyorum hergün ateşli uyanışlar yaşamayı,beceremiyorum boğazım düğümlü dolaşmaları,beceremiyorum geçmişi unutup hayatımda yepyeni bir sayfa açmayı.tek sorunda bu zaten geçmişe bağımlı yaşamak...başını yastığa her koyuşunda geçmişi hatırlamak ve yarına yeni bir umutla gözlerini açamamak.umut etmek!ne güzel bir söz.olur ya insanoğlu umut etmeden yaşayamaz.hayal kurması bile yeterli gelir bazen.ya unutrsa hayal kurmayı ya unutursa gülmeyi?güzel olanı unutmak bu kadar kolayken neden unutamaz ki insan kendini mutsuz eden,kendine acı veren şeyleri.bunun bir sebebi olmalı değil mi?sebebi çok açık;gerçekçi olamamak ve yaşananları kabullenenememek...bazen bende yapmacık olabilsem diyorum.yapmacık gülüşler saçsam çevremdekilere,yapmacık mutluluklar yaşamayı denesem anlık.içim kan ağlarken nasıl olacak ki diyorum çok sonra.kendini kandırmış olmaz mı o zaman insan?bazende kızıyorum kendime neden bu kadar karamsarlık diye.hayat herşeye ve herkese rağmen çok güzel diye.gülünü dalından koparanlar mutlu mesut yaşarken,neden sen mutsuzsun,sen gülünü koklayıp,ona yeniden can veresinki sende yeniden can bulasın diye.yaşadığım acıların tek bir sebebi olabilir;bu kadar çok sevmek...hiç kimse bunca acıya boşuna katlanmaz bunca çok sevmeyince...ona bakmak bazen güneşin doğuşunu seyretmek,bazen yağmurda sırılsıklam ıslanmak ve ona bakmak ibadet etmek gibi bişey...bir yaşam kaynağı düşünün kendinize o olmadan nefes alıp vermenin bu kadar kolay olmayacağını...bir gül düşünün koklamaya kıyamadığınız,bakmaya doyamadığınız...hergün sulayıp can verdiğiniz...yaban otlar biter mi o gülün etrafında?...o gül koparılır mı dalından?...ve taşıyabilir misiniz bu yükü?herşey çok açık ve net aslında.hayat bazen çok acımasız olabiliyor ve insan kendine bu soruyu sorabiliyor.hangisi daha kolay?ben günlerdir bu soruyu soruyorum kendime.aslında cevabı kendisi gibi kolay;ölmek...ama ne olursa olsun kabul etmiyorum kolay olanı.cefa çekmeden sefa sürülmeyeceğinide çok iyi biliyorum.inadına gülmek istiyorum artık.bunun içinde içimi döküp rahatlamak istiyorum.haykırmak istiyorum bütün dünyaya;ben gülümü çok seviyorum... BİR NOT:YAZILANLAR GERÇEK BİR RUH HALİYLE YAZILMIŞTIR.VE BİR HATIRLATMA HERŞEY AYRINTIDA GİZLİDİR...