Aşk Hikayesi
Seni ilk gördüğüm gün.hayatımda bir daha yaşayamıyacağım bir gün. o gün başkaydı çünkü o gün seni gördüğüm de kalp atışım ritmini şaşırmışdı ve senden gözümü alamıyordum. Bana ne oluyordu hiçbir fikrim yoktu. O an hiç yaşamadığım duyguları yaşıyordum ve bu duygulara bir isim bırakamıyordum. O akşam seni aklımdan çıkaramıyordum. Geziyorum aklımda sen, arkadaşlarla şakalaşıyorum aklımda sen, eve gidip uyuyorum yine sen. Ben acemiyim böyle duygulara şaşırmışım ve kendimi tanımaz olmuşum.sabah oldu sen hala ordasın gitmiyorsun. Dışarı çıktım ne şans ki seninle tanışma imkanı buldum. Tabi bisikletin hakkını da yememek lazım o olmasaydı beklide seninle hiç tanışamazdım. O an içimde mutluluk sevinç korku bütün duygularım birbirine karışmış. Seninle konuşuyorum ama ne konuştuğumu bilmiyorum. O günden sonra sırf seninle konuşmama vesile oluyor diye bende bisiklet merakı başladı.her akşamüstü bisikletle dolaşır oldum sen istersin de seninle konuşuruz diye ve dediğimde oldu.
Günler geçti ve ben bende değildim. aynı beden içinde sanki başka bir ruh vardı çünkü daha önce ben böyle duyguları hiç tatmamıştım. Pusulasız bir yolda ilerler gibiyim nereye gittiğimi bilmeden gidiyorum.Gidiyorum ve arkama bakmıyorum geçmişimi unutmuş gibiyim. Sanki ondan öncesi yokmuş gibi sanki ben onunla başlamışım ondan başka bir şey yoktu.aradan aylar geçti ve ben onu uzun zamandır görmemiştim. Düğün vardı mahallede oda gelmiş ama benim haberim yok. Arkadaşlarla dolaşıyorduk ve öylesine bir bakalım dedik.düğüne daha girmemiştim sanki düğünde hiç kız yokmuş gibi ilk onu gördüm ne rastlantı oda bana bakıyordu kalbim yine ritmini şaşırdı imde sanki bir yanardağ patlamış gibiydi. Düğündeki bütün kızları silmişlerdi sanki sadece o vardı yada ben sadece onu görüyordum.hayatımda ilk defa bir düğünün hiç bitmesini istemiyordum. Bana bu ilk’leri yaşatan bu kıza galiba aşık olmuştum. aşk denen şey bu olsa gerek diye düşünüyordum.
O bu şehirden gittiği zaman bana dar geliyordu burası koça şehre sığamıyordum.
Ve ona açılmaya karar verdim . kendim söyleyemezdim o kadar cesaretim yoktu.birini araya bıraktım ve açıldım.cvp(ondan bekliyordum zaten kabul ediyorum) 1 gün sonra( mahallede adımın çıkacağından korkuyorum daha önce çıktığım çocuk beni mahalleye rezil etti.bu yüzden olmaz )bu cevabın beni ne kadar etkiliyeceğini tahmin edebilirsiniz. Ama bu cvp beni tahmin edemiyeceğiniz kadar etkiledi.sanki beni bir uçurumdan elleriyle aşağı itti.
O an hayatımda en sevdiğim kişi en nefret ettiğim kişi olmuştu. Onu hayatımdan söküp attım. Doğrusu attığımı sandım. Onu görünceye kadar bitti dedim. Onu gördüğüm an bitti dediğim her şey söküp attığım her şey yerinde durduğunu fark ettim.sanki çölün ortasına bırakıp gitmişler gibi ne yapacağımı nereye gideceğimi şaşırdım öyle kala kaldım.
Zaman her şeyi öldürürmüş. Gerçek aşklar ve dostluklar zamanla unutulurmuş. Gerçek aşkı hiçbir şey yok edemez. Doğru ben onu unuttum.
(ONU GÖRMEDİGİM SÜRECE UNUTTUM… ) ama ya gördükten sonra???