Aşk... aşk
Aşkın umut kokan ikliminde
iki arkadaş yakınlığıydı aramızdaki mesafe
Tütün kokan ellerimden
Sayfalara dökülmesiydi sana olan sevgimin...
Uzandığımda dokunamamak acıtırken içimi,
Vakit bulup konuşamamaktı sevginin bedeli.
Milyonlarca insan arasında karşında durmuşken
Yoruldum bir görünüp bir kaybolmanı izlemekten
İşte sana sesebebi adımlarımın kısalığının
Koşarken sevgine sarılmamalıydım yokluğuna
Hayalin değil varlığın olmalıydı bu kez aynada.
İşte! Bak yine uzattım elimi
Pişman değilim bu sefer de düşse yanıma.
Umutlanmak heralde bu yaşadığım şey
Tek hece, tek cümle de her şey.
Yazının Devamı İçin Tıklayın
Konuyu Yollayan: Parpali
Okunma Sayısı: 70
Yorum Sayısı: 6
Eklenme Tarihi: 23/06/2009
Kategorisi: Yazılar ve Denemeler
