Aslında Biliyordum
Sen değildin biliyorum… Öylesine uçuvermişti işte kalbimden bir kelebek… Öylesine havalanmıştı saçlarım…Öylesine atıyordu kalbim seni gördükçe… Yoksa senin o olmadığını ben biliyordum zaten… Böyle kimsesizliğime yoldaş olursun dedim, şu aptal boşluğa beraber bakarız da, hafifletebiliriz bu şehrin ölü toprağı serpilmiş durgunluğunu… Ama yok, sen de üç, ben diyeyim beş gün… Bir elin parmağını geçmedi mutluluk sanrılarım… Olmasın da varsın; Ben biliyordum senin “O”olmadığını zaten…
Yanılmalarla geçen koca bir ömrün hangi zamanına denk gelir ki senin umutlu bakışların? Ben neresinde karşılarım hayallerinin sarı-sıcak yanlarını? Düş yorgunuyum, umut kırgınıyım, Aşk dargınıyım… Bir gelir bir geçerim yüreklerden… Sanırım, anlarım, başlarım, bitirebilirim, yanılır, yanıltırım… Sen O olsaydın zaten koşmazdın bu sersem kalbimin peşinden…
Herkes bir düzen adına yarışıp duruyor kalabalık sokaklarda, birbirini ezip geçmekle geçiyor ömürler, daha yukarı çıkmak, daha çok para kazanmak için düzen tutup, yol buluyor insanlar… Kiminin bir ağacı bile yok, her sabah selamlaşabilecekleri bir gökyüzü olduğunun farkında bile olmadan öylece yaşayıp gidiyorlar… Farkında olmayanlarla dolu bir dünya burası… Benim o yüzden daha çok kanıyor omzumla göğsümün arası… Bu yüzden daha çok canını acıtıyorum farkında olmayanların…
Seni de üzerim biliyorum… Sana bol gelir acılarım… Bol gelir dizeler dolusu sancılarım… İstersin ki bir sana yazayım… Sana açılsın kalbim… Oysa ki kendime ördüğüm kocaman duvarları asla geçemezsin… Öyle tıkanır kalırsın dibinde dizlerimin … Sonra ben böyle tıkanıp kalanları daha çok daha çok üzerim… Seni de üzerim…
Dedim ya… sen değildin… Sen de üç, ben diyeyim beş gün… Geçti Mutluluk Sanrılarım…
Hoçcakal Umutsuz Sevdam…
Yazının Devamı İçin Tıklayın
Konuyu Yollayan: Parpali
Okunma Sayısı: 153
Yorum Sayısı: 8
Eklenme Tarihi: 31/05/2009
Kategorisi:Yazılar ve Denemeler
Sen değildin biliyorum… Öylesine uçuvermişti işte kalbimden bir kelebek… Öylesine havalanmıştı saçlarım…Öylesine atıyordu kalbim seni gördükçe… Yoksa senin o olmadığını ben biliyordum zaten… Böyle kimsesizliğime yoldaş olursun dedim, şu aptal boşluğa beraber bakarız da, hafifletebiliriz bu şehrin ölü toprağı serpilmiş durgunluğunu… Ama yok, sen de üç, ben diyeyim beş gün… Bir elin parmağını geçmedi mutluluk sanrılarım… Olmasın da varsın; Ben biliyordum senin “O”olmadığını zaten…
Yanılmalarla geçen koca bir ömrün hangi zamanına denk gelir ki senin umutlu bakışların? Ben neresinde karşılarım hayallerinin sarı-sıcak yanlarını? Düş yorgunuyum, umut kırgınıyım, Aşk dargınıyım… Bir gelir bir geçerim yüreklerden… Sanırım, anlarım, başlarım, bitirebilirim, yanılır, yanıltırım… Sen O olsaydın zaten koşmazdın bu sersem kalbimin peşinden…
Herkes bir düzen adına yarışıp duruyor kalabalık sokaklarda, birbirini ezip geçmekle geçiyor ömürler, daha yukarı çıkmak, daha çok para kazanmak için düzen tutup, yol buluyor insanlar… Kiminin bir ağacı bile yok, her sabah selamlaşabilecekleri bir gökyüzü olduğunun farkında bile olmadan öylece yaşayıp gidiyorlar… Farkında olmayanlarla dolu bir dünya burası… Benim o yüzden daha çok kanıyor omzumla göğsümün arası… Bu yüzden daha çok canını acıtıyorum farkında olmayanların…
Seni de üzerim biliyorum… Sana bol gelir acılarım… Bol gelir dizeler dolusu sancılarım… İstersin ki bir sana yazayım… Sana açılsın kalbim… Oysa ki kendime ördüğüm kocaman duvarları asla geçemezsin… Öyle tıkanır kalırsın dibinde dizlerimin … Sonra ben böyle tıkanıp kalanları daha çok daha çok üzerim… Seni de üzerim…
Dedim ya… sen değildin… Sen de üç, ben diyeyim beş gün… Geçti Mutluluk Sanrılarım…
Hoçcakal Umutsuz Sevdam…
Yazının Devamı İçin Tıklayın
Konuyu Yollayan: Parpali
Okunma Sayısı: 153
Yorum Sayısı: 8
Eklenme Tarihi: 31/05/2009
Kategorisi:
