Atam Ağlamak İçin Toplantıdan Çıkmış ...
Mustafa Kemal, halifeliğin kaldırıldığı 3 Mart 1924 tarihinden yaklaşık 9 ay önce 23 ve 24 Ocak 1924 tarihlerinde İzmit’te, çok özel bir toplantı yapmıştı .İstanbul gazetelerinin başyazarlarının çağırılı oldukları bu toplantıda Mustafa Kemal, hilafetin kaldırılması sonucunda önce gazetecilerin görüşlerini dinlemiş,sonrada onlara kendi görüşlerini dinletmişti, onların ufuklarını aydınlatmıştı.O sırada bir görevli toplantı salonuna girmiş ve Mustafa Kemal’e özel bir belge vermişti.Bu bir telgraftı.Mustafa Kemal telgrafı okudu ve yanındaki kişilere ’Ben ,beş on dakika sonra döneceğim."dedi,dışarı çıktı.Toplantı salonunun kapısında görevliler , onun buyruğunu bekliyorlardı.
"Görüştüğümüz konu çok önemlidir toplantıyı bırakamam” dedi.
"Gömsünler... Beni beklemesinler... Çalışmalarımız tamamlandıktan sonra gelirim ben...”
Çevresindekiler, onun gözlerinde biriken yaşların bir anda boşalamaya başladığını gördüler. Mustafa Kemal, içini çeke çeke bir çocuk gibi ağlıyordu.Bir odaya çekildi ve bir süre tek başına kaldı orada.Sonra o odadan çıktı,doğruca toplantı salonuna girdi,bıraktığı yerden katıldı çalışmalara.
Katlayarak ceketinin iç cebine koyduğu telgraf, İzmir Karşıyaka’dan çekilmişti. Annesinin öldüğü vardı telgrafta...
Türkiye Cumhuriyeti'nin temeli yalnızca asil kanla yoğrulmamıştır ; annesinin cenazesine katılamayan evlat gözyaşlarıda vardır o temelin hamurunda ...
Yazının Devamı İçin Tıklayın
Konuyu Yollayan: B0ZB3Y
Okunma Sayısı: 191
Yorum Sayısı: 1
Eklenme Tarihi: 17/08/2007
Kategorisi:Atatürk
Mustafa Kemal, halifeliğin kaldırıldığı 3 Mart 1924 tarihinden yaklaşık 9 ay önce 23 ve 24 Ocak 1924 tarihlerinde İzmit’te, çok özel bir toplantı yapmıştı .İstanbul gazetelerinin başyazarlarının çağırılı oldukları bu toplantıda Mustafa Kemal, hilafetin kaldırılması sonucunda önce gazetecilerin görüşlerini dinlemiş,sonrada onlara kendi görüşlerini dinletmişti, onların ufuklarını aydınlatmıştı.O sırada bir görevli toplantı salonuna girmiş ve Mustafa Kemal’e özel bir belge vermişti.Bu bir telgraftı.Mustafa Kemal telgrafı okudu ve yanındaki kişilere ’Ben ,beş on dakika sonra döneceğim."dedi,dışarı çıktı.Toplantı salonunun kapısında görevliler , onun buyruğunu bekliyorlardı.
"Görüştüğümüz konu çok önemlidir toplantıyı bırakamam” dedi.
"Gömsünler... Beni beklemesinler... Çalışmalarımız tamamlandıktan sonra gelirim ben...”
Çevresindekiler, onun gözlerinde biriken yaşların bir anda boşalamaya başladığını gördüler. Mustafa Kemal, içini çeke çeke bir çocuk gibi ağlıyordu.Bir odaya çekildi ve bir süre tek başına kaldı orada.Sonra o odadan çıktı,doğruca toplantı salonuna girdi,bıraktığı yerden katıldı çalışmalara.
Katlayarak ceketinin iç cebine koyduğu telgraf, İzmir Karşıyaka’dan çekilmişti. Annesinin öldüğü vardı telgrafta...
Türkiye Cumhuriyeti'nin temeli yalnızca asil kanla yoğrulmamıştır ; annesinin cenazesine katılamayan evlat gözyaşlarıda vardır o temelin hamurunda ...
Yazının Devamı İçin Tıklayın
Konuyu Yollayan: B0ZB3Y
Okunma Sayısı: 191
Yorum Sayısı: 1
Eklenme Tarihi: 17/08/2007
Kategorisi:
