Ayrılığın Sonrasında... - Sessiztepe
Gidişler bu kadar acıtır mı insanın canını?Yok oluş anlamına mı gelir ayrılık...Bilmezdim ardından bu kadar yıkılacağımı.Ama yıkıldım,kahretsin ki yıkıldım...Yıkılmış olmamayı ister miydim bilmiyorum...Aslında istesem de becerebilir miydim onu bilmiyorum...Sensizliğin acısı en derinlerime işlemişken hiç bir şey olmamış gibi nasıl gülüp eğlenirdim ki?Yediğim lokma nasıl boğazıma düğümlenmeden aşar giderdi?Yapamazdım sensiz,yapamazdım asla...Şimdi yapabiliyor muyum sanıyorsun?Hala alışamadım yalnızlığa...Bunun adıda yalnızlık mı diyeceksin?Etrafında onca insan var deyip güleceksin...Ama asıl koyanda bu ya zaten.Onca insan arasında yalnızlığı tatmak...Yaşamadığın ve yaşatmadığım için bilemezsin...Gün gelir devran döner sende bana dönersin demeyeceğim...Gün gelir devran döner ama sen bana dönmezsin biliyorum...Dönecek yüzün kaldı mı ki dönesin?Benim sonsuz sevgimi elinin tersiyle itip sahte güzellikleri seçerken çoktan dönüş biletini yırtıp attın bile...Biliyorum yine soracıksın madem öyle peki neden hala beni seviyorsun diye.Anlatırım ama sen anlamazsın...Buna aşk derler ama inanmazsın...Eğer biraz olsun gerçeklerle ilgilenip beni anlayabilseydin ne sen giderdin,ne de bende biterdin...Gözümde biten aşkımız değildi...Gözümde biten aramızdaki saygıydı...Ama nedense sevgim bir türlü bitmiyor...Seni düşündükçe sevgim artıyor,artıyor....Şimdiden sonra ne sen bu sevgime engel olabilirsin ne de ben...Gittin ya ben bittim...Sen gülerken ben ağladım ben içlendim...Ama hiç bi zaman göremedin...İşte bu yüzden gün gelir devran döner ama sen dönemezsin....Dönsende bende senin sevginden başka bir şeyi göremezsin...
Yazının Devamı İçin Tıklayın
Konuyu Yollayan: sessiztepe
Okunma Sayısı: 185
Yorum Sayısı: 7
Eklenme Tarihi: 08/04/2008
Kategorisi:Blolog
Gidişler bu kadar acıtır mı insanın canını?Yok oluş anlamına mı gelir ayrılık...Bilmezdim ardından bu kadar yıkılacağımı.Ama yıkıldım,kahretsin ki yıkıldım...Yıkılmış olmamayı ister miydim bilmiyorum...Aslında istesem de becerebilir miydim onu bilmiyorum...Sensizliğin acısı en derinlerime işlemişken hiç bir şey olmamış gibi nasıl gülüp eğlenirdim ki?Yediğim lokma nasıl boğazıma düğümlenmeden aşar giderdi?Yapamazdım sensiz,yapamazdım asla...Şimdi yapabiliyor muyum sanıyorsun?Hala alışamadım yalnızlığa...Bunun adıda yalnızlık mı diyeceksin?Etrafında onca insan var deyip güleceksin...Ama asıl koyanda bu ya zaten.Onca insan arasında yalnızlığı tatmak...Yaşamadığın ve yaşatmadığım için bilemezsin...Gün gelir devran döner sende bana dönersin demeyeceğim...Gün gelir devran döner ama sen bana dönmezsin biliyorum...Dönecek yüzün kaldı mı ki dönesin?Benim sonsuz sevgimi elinin tersiyle itip sahte güzellikleri seçerken çoktan dönüş biletini yırtıp attın bile...Biliyorum yine soracıksın madem öyle peki neden hala beni seviyorsun diye.Anlatırım ama sen anlamazsın...Buna aşk derler ama inanmazsın...Eğer biraz olsun gerçeklerle ilgilenip beni anlayabilseydin ne sen giderdin,ne de bende biterdin...Gözümde biten aşkımız değildi...Gözümde biten aramızdaki saygıydı...Ama nedense sevgim bir türlü bitmiyor...Seni düşündükçe sevgim artıyor,artıyor....Şimdiden sonra ne sen bu sevgime engel olabilirsin ne de ben...Gittin ya ben bittim...Sen gülerken ben ağladım ben içlendim...Ama hiç bi zaman göremedin...İşte bu yüzden gün gelir devran döner ama sen dönemezsin....Dönsende bende senin sevginden başka bir şeyi göremezsin...
Yazının Devamı İçin Tıklayın
Konuyu Yollayan: sessiztepe
Okunma Sayısı: 185
Yorum Sayısı: 7
Eklenme Tarihi: 08/04/2008
Kategorisi:
