Sevmedim yaqmurlarla paylasmayı seni.. Yaqmur bendim! Ama sen sadece benimdin! Yada ben öyle bildim..

Yüreqimi kimyasına ayırıyorum hicbiryerde bulamıyorum benden bir parça! Heryer sen olmuş, heryer senin adını sayıklar,sen kokar olmuş. .
Tek başıma kaldıqımı anlamışım o an, olmayan ben’le baş başa…

Nedendir bilinmez hep ezilen bir kalp vardır ya, derdine kimse bir çare vermez,veremez! O her ne kadar alışsa da ezikliqe, aldırmaz qözükse de, yastıqa koyduqunda başını, acısı kat be kat artar da fark etmez kimse!
Sen..Ah senn..Bi bilsen…

Caresizlikle buqulanmış bir cama bakarak uyanıyorum her sabah. Güne nasıl başlarsan o misal derler ama mutlu olmayı denesem de her qözümü actıqımda karşımda cansız bir çerçeve ve buqulanmış cam.! Bir cam! Neler anlatmaya yetiyormuş,cansızdan canlıya; konuşmasa da…

Gökyüzü ne kadar yakın qelir oldu bana. Sanki uzansam yetişecekmişim, elimle sıkıcakmışım da beni tutacakmış qibi!
Bulutlar yastık misali..Yumuşacık, hissettiremediqin sıcaklık..!

Bu da mı şans..!

Eqer qelmekse şans olan dünyaya, elveda derim çoktan! Aldırmam.
Eqer sevmekse şans olan seni, eyvallah derim hiç de acımam!

Kusura bakma…Malum qeçici hayat. Sende artık anla ( :

Yıllanmış şarap misali acı acı içtim zehrini!
Kadehler,şişeler ellerde sıra sıra qezerler. .
Gözler buluşmamak için can atarken, sarhoş kalpler kahpece aldatır qözleri, ve qiderler !

Bülbülle-qül misali oldu bizimkisi ..
Hic kavuşamazlar da, bülbül evvelbaharı bekler ya..
ßiqün anlatmak nasip olursa anlatırım aşklarını sana.
Ne Leyla, Ne Mecnun.. Ne Aslı ne Kerem(!) halt etmiş yanında..

…

Ozaman; her zaman yaptıqın qibi, el sallamak yakışıyor bize. Maziye,qecmişe..Unutup sildiqimiz, hatırlamak dahi istemediqimiz qeçmişimize…
Elveda sevdiqim…
Buraya kadarmış bülbüllük merasimim !

Kod:
-di-Li qecmişten tek yaramsın sen ..