Çocukluğum... "Çocukken dünya kocaman bir oyun bahçesiydi ve senindi.Bilinmezdi,heyecanlıydı ve hayal kurabildiğin ölçüde sana aitti.Geleceği bilmiyordun ama onu gönlünce şekillendirebileceğine inancın vardı.Herşey ama herşey bir ihtimaldi.Dünyayı güzel kılan da,işte bu ihtimallerdi."
Ne güzel demiş HANDE ALTAYLI.Çocukken ne güzeldi herşey.Tek derdim kanayan dizlerim,dirseklrimdi.Yara bandı geçirirdi.Yada annem öperdi.Şimdi kanayan yaralarımı ne yara bandı nede annemin öpücügü geçirmiyor.
Hayaller kurardım çocukken.Dünyayı gezecektim.Sırt çantam olacaktı sacede.Seyyah misali dolaşacaktım.En büyük hayalimdi.Ama öyle olmuyormuş.Hep bir yere bağlı kalma,hayata tutunma mecburiyetin varmış.Büyüdüğümde anladım.
Hayat hiçte çocukken kurduğum şekilde gitmedi,gitmiyor ve gitmeyecek.Okuyan herkes diyecek hayata sen yön verirsen olur.Hayır olmaz.Kandırmayın.Ne beni nede kendinizi.Hayat bizi hiçte istemediğimiz sadece onun istediği yöne yönlendiriyor.Bizde dümeni onun elinde gidiyoruz.İstesekte istemesekte dümende biz değil başkaları oturuyor.
DİLEK ÇAKAR
Yazının Devamı İçin Tıklayın
Konuyu Yollayan: Parpali
Okunma Sayısı: 206
Yorum Sayısı: 7
Eklenme Tarihi: 04/05/2009
Kategorisi: Kendi Yazılarınız ve Denemeleriniz
