Bu kadar iddialı ve bu kadar gizemli olmak, olmayı istemek, ne büyük bir mücadele. Siyah da bunu ister. Hem derinine almayı, hem gizlemeyi. Tutkuyu verir doğaya, yası verir, aşkı ve de gücü. Yaşamayı sevmek değil, seçtiğini yaşayabilmektir siyah. Sıradanlıktan uzak bir isyandır. En sıradan haliyle siyah.ne kadar ağırdır. Taşınması, kabullenmesi zor olandır.. Biraz namus, biraz namussuzluktur siyah. Sekse davet çıkaran da ölüyü uğurlayan da siyahtır. Bir renk nasıl böylesine küskün ve böylesine davetkar olabilir. O vermez hiçbir zaman. Siyah; hep alandır... Hep yutan, hem emen, hep içine çeken.

Bizler siyahtan doğarız. Karanlıktan.
Işık süzmelerinden geçer, gene siyahta ölürüz. Karanlıkta.
Işıkta ifade buluruz.
Çünkü ışık; algılayabildiğimiz ve zannedebildiklerimizdir.
Siyah ise; görülemediği zannedilendir.
Makyajsız ve dürüsttür siyah.. İşte bu hilekar dürüstlüğünden alır cesaretini.. Bu yüzden ürkütür.
Ve bilirim ki;
Ürktüklerimiz daima asildir..

Derim ki;

Kadın siyahtır.
Aşk ise mavi..
Ve Mavi dibe indikçe siyahlaşır.
Okyanuslardaki gibi.

Çok şey yazmayı istemek, hiçbir şey yazamamak demektir biraz. Bütün kavramların, hislerin, akıl oyunlarının çukuruna düşer insan. Yüklendiği tüm sıfatları, tek tek soyunarak atmak ister üzerinden. Yeni hikayeler yaratmak, yeni yollara düşmek ister. Bilmez misiniz ki; insan yorulmaz. O hep yorulduğunu zanneder. Aynı sevdanın içinde birbirinden gizli mağaraların eşiğinden döner. Çünkü insan çoğu zaman keşfetmeyi değil, yalnız keşfetmek istemeyi sever.

Peki bir canlı, nasıl böylesine cesur ve böylesine korkak olabilir?

Ya bir kadın, bir tek sevdanın içine sığabilir mi?
Ya o sevdanın içinden yeni sevdalar yaratabilir mi?
Boğulmayı seçerek sinen de, boğulduğunda isyan eden de yine kendisi değil midir?.

Ya sevda kime ispiyonlanabilir?
İnsanın öğreticisi de, öğreneni de içinde gizlidir.

İşte bu yüzden;
Sırf bu yüzden;

BİR KADIN,
GERÇEK BİR SEVDAYI TEMİZE ÇEKEBİLİR..

aLıntı..

(Bu Mesaj 14-08-2008 11:13:42 değiştirilmiştir. Değiştiren : TERİANA.)