Eceldir Tek Kurtuluş
Yalnızlık kokan odamda yine ba$ba$a ben ve o çürümü$ duvarlar . .
Ne yapmalı da kurtulmalı bu sessiz rutubetli yerden . .
Ya da hep orda mı kalmalı? Gerçeklerle yüzle$mekten korkmalı, hep kaçmalı mı?!. .
Tesellileri hep kağıtlarda, bitmekte olan mürekkep kokularında mı almalı?! . .
Her geçen saniye nefesimin kesildiğini, kalp atı$larımın yava$ladığını hisseder oldum . .
Nedir beni sarho$ körlüğünde yazmaya iten adını bile koyamadığım sebepsiz duygular . .
Bildiğim halde kendime bile anlatmaktan kaçtığım ayaz soğuklar . .
Ü$ür oldu ellerim, eksik kaldı sensiz sol yanım . . Tek yürek ağır geldi be sevgilim . .
Gidi$ini izlemek, son bakı$ın son nefes alı$ım . .
Gitmeler bu denli yakınmıydı ey sevgili, böyle miydi birbirimize verdiğimiz gerçek sandığım söz veri$ler . .
Hayal oldup aktı gözbebeklerimden parça parça kırıklıklar . .
Ya$amın son çizgisinde gidi$ini izlemek olsun gözlerimin önündeki son perde . .
Odamda ki ı$ık bile terketti beni . . yava$ladı bileklerimden akan kanlar misali . .
Kendime susu$larım kaldı artık ellerimde . .
Dalda kalan son yapraktı ömrüm, mevsim deği$ti . . . yaprak dü$tü . .
Aldı rüzgar, götürdü benim gibi yitirilmi$liklere o kusursuz kurumu$ bedeni . .
Zaman tükendi sevgili. .
Ellerim titiriyor . . Kanım çekiliyor adeta . .
Yakla$ıyor ölümün soğukluğu vuruyor yüzüme . .
İstedim ki birlikte kapayalım gözlerimizi kurduğumuz dü$lerle birlikte . .
Olmadı be sevgilim . .
Sensiz geçmedi ömür. . akmadı zaman su misali . .
Tek kurtulu$ bu belkide . .
Ah sevgili . . Tutamıyorum parmaklarımın ucundaki mürekkep kokan kalemi . .
Ağırla$tı gözlerim . .
Bedenimin hafifliğini hissediyorum . .
Titreyen ellerimle zorlandığım son mısralarda sadece son kez $unu bil . .
Sevdim Seni Sevgili Kimsenin Sevemeyeceği kadar . .
Öldüm sevgili kimsenin cesaret edemeyeceği kadar . .
Yazının Devamı İçin Tıklayın
Konuyu Yollayan: diskopat
Okunma Sayısı: 51
Yorum Sayısı: 3
Eklenme Tarihi: 26/08/2008
Kategorisi:Aşk ve Sevgi
Yalnızlık kokan odamda yine ba$ba$a ben ve o çürümü$ duvarlar . .
Ne yapmalı da kurtulmalı bu sessiz rutubetli yerden . .
Ya da hep orda mı kalmalı? Gerçeklerle yüzle$mekten korkmalı, hep kaçmalı mı?!. .
Tesellileri hep kağıtlarda, bitmekte olan mürekkep kokularında mı almalı?! . .
Her geçen saniye nefesimin kesildiğini, kalp atı$larımın yava$ladığını hisseder oldum . .
Nedir beni sarho$ körlüğünde yazmaya iten adını bile koyamadığım sebepsiz duygular . .
Bildiğim halde kendime bile anlatmaktan kaçtığım ayaz soğuklar . .
Ü$ür oldu ellerim, eksik kaldı sensiz sol yanım . . Tek yürek ağır geldi be sevgilim . .
Gidi$ini izlemek, son bakı$ın son nefes alı$ım . .
Gitmeler bu denli yakınmıydı ey sevgili, böyle miydi birbirimize verdiğimiz gerçek sandığım söz veri$ler . .
Hayal oldup aktı gözbebeklerimden parça parça kırıklıklar . .
Ya$amın son çizgisinde gidi$ini izlemek olsun gözlerimin önündeki son perde . .
Odamda ki ı$ık bile terketti beni . . yava$ladı bileklerimden akan kanlar misali . .
Kendime susu$larım kaldı artık ellerimde . .
Dalda kalan son yapraktı ömrüm, mevsim deği$ti . . . yaprak dü$tü . .
Aldı rüzgar, götürdü benim gibi yitirilmi$liklere o kusursuz kurumu$ bedeni . .
Zaman tükendi sevgili. .
Ellerim titiriyor . . Kanım çekiliyor adeta . .
Yakla$ıyor ölümün soğukluğu vuruyor yüzüme . .
İstedim ki birlikte kapayalım gözlerimizi kurduğumuz dü$lerle birlikte . .
Olmadı be sevgilim . .
Sensiz geçmedi ömür. . akmadı zaman su misali . .
Tek kurtulu$ bu belkide . .
Ah sevgili . . Tutamıyorum parmaklarımın ucundaki mürekkep kokan kalemi . .
Ağırla$tı gözlerim . .
Bedenimin hafifliğini hissediyorum . .
Titreyen ellerimle zorlandığım son mısralarda sadece son kez $unu bil . .
Sevdim Seni Sevgili Kimsenin Sevemeyeceği kadar . .
Öldüm sevgili kimsenin cesaret edemeyeceği kadar . .
Yazının Devamı İçin Tıklayın
Konuyu Yollayan: diskopat
Okunma Sayısı: 51
Yorum Sayısı: 3
Eklenme Tarihi: 26/08/2008
Kategorisi:
