Bugün gerçektende anladım ki dünya çok küçükmüş ... ve bazen insanlar daha da küçük hale getirebiliyormuş , merak etmeyin kimse dünyanın kaç bucak olduğunu göstermedi bana ama :) yanyana gelmemesi gereken iki insan :) yan yana gelmiş :D hemde ortak noktaları benken... velhasıl şaşkın olmakla beraber tepkisiz kaldım... çok ama çook eski bir dostumdan da telefon aldım :) kendisi uzaklarda ama hatırlanmış olmam beni mutlu etti , ne yaparsam yapayım işe adapte olamadım...

işin kötüsü her taraf buz , sanırım iş arkadaşım eşlik edecek kayıp düşmeyim diye :) yada botun üzerine çorap giymek gerekiyormuş . karizmayı çizsede kayılmıyormuş , ben şahsen ısrarla denemem arkadaş diyen kısımdanım... asıl beynimi meşgul eden ise annemin sağlık problemleri ne yaşarsak , ne yaşatırsa yaşatsın ona kızamıyorum... ve iyi olmasını çok istiyorum. acıklı bişeyler yazmak istemedim , sanırım devam edersem melankolik olucam... bugün bitsin artık...!