Esmerimmm...
Tek düze giden tren vagonlarından bi farkımı var günlerimin yoksa çokmu etkisinde kalıyorum dünlerimin.hep o kırılan daldan tutma hikayesi vardırya iste hep sarılır sisin yogunluğundan daralan yüreğim.gene gelsende düştüğüm kuyuda çıkarsan be esmerim.olmaz diyosun tabi haklısındır öylesinde haklı değilsende haklı sayardım seni.ve aglamalarımın ebedi sebebi...İşte o İşte karşımda mavinin yogunluğunda bir can suyu bekleyen küçük yüreğim....ben çıkarsam seni ordan,seni elimle gömüp mahkum ettiğim ucsuz kuyudan...biliyorum yüreğim anca gülersin bunlara.Biliyorum ittim seni oraya çık ama artık çok hissettim bu kanatan acıyı.Çık gel umursamaz günlerime unut sana yaşatılanları.batırdığım iğneleride çıkaramıyorum senden.dokunamuyorum sana...
evet o halinle bile bi çare sürükledim seni umuda olmadı be yüreğim kanattığım yere deva olamadı umut sandığım acımasız eller...
seni ordan çıkarmayı bilemedi o eller...zaten söylemediğim hapsettiğimi dieyemedim ben istedim....ben... ben.... ben onu çok çokk...... özledim....ama diyemedim diyemezidim örtmek istedim kanların üstünü ama düşüncemden sızan kanlarda karıştı seninkide veee o ellerde hissetti hala sızladığını...
katilim ben ''olamaz'' diyememek bile üzmüyor.Nolur dayan belki açılır sandıklar belki umudun kokusu tekrar yayılır.sarar sarmalar senide benide....umudumun umrunda değil düşüncemden sızan siyah kanlar.... Ama beni bir tek ''esmerim'' anlar......
Yazının Devamı İçin Tıklayın
Konuyu Yollayan: Mavi_Fısıltı
Okunma Sayısı: 300
Yorum Sayısı: 12
Eklenme Tarihi: 02/01/2009
Kategorisi:Kendi Yazılarınız ve Denemeleriniz
Tek düze giden tren vagonlarından bi farkımı var günlerimin yoksa çokmu etkisinde kalıyorum dünlerimin.hep o kırılan daldan tutma hikayesi vardırya iste hep sarılır sisin yogunluğundan daralan yüreğim.gene gelsende düştüğüm kuyuda çıkarsan be esmerim.olmaz diyosun tabi haklısındır öylesinde haklı değilsende haklı sayardım seni.ve aglamalarımın ebedi sebebi...İşte o İşte karşımda mavinin yogunluğunda bir can suyu bekleyen küçük yüreğim....ben çıkarsam seni ordan,seni elimle gömüp mahkum ettiğim ucsuz kuyudan...biliyorum yüreğim anca gülersin bunlara.Biliyorum ittim seni oraya çık ama artık çok hissettim bu kanatan acıyı.Çık gel umursamaz günlerime unut sana yaşatılanları.batırdığım iğneleride çıkaramıyorum senden.dokunamuyorum sana...
evet o halinle bile bi çare sürükledim seni umuda olmadı be yüreğim kanattığım yere deva olamadı umut sandığım acımasız eller...
seni ordan çıkarmayı bilemedi o eller...zaten söylemediğim hapsettiğimi dieyemedim ben istedim....ben... ben.... ben onu çok çokk...... özledim....ama diyemedim diyemezidim örtmek istedim kanların üstünü ama düşüncemden sızan kanlarda karıştı seninkide veee o ellerde hissetti hala sızladığını...
katilim ben ''olamaz'' diyememek bile üzmüyor.Nolur dayan belki açılır sandıklar belki umudun kokusu tekrar yayılır.sarar sarmalar senide benide....umudumun umrunda değil düşüncemden sızan siyah kanlar.... Ama beni bir tek ''esmerim'' anlar......
Yazının Devamı İçin Tıklayın
Konuyu Yollayan: Mavi_Fısıltı
Okunma Sayısı: 300
Yorum Sayısı: 12
Eklenme Tarihi: 02/01/2009
Kategorisi:
