Hilalay - İçimde Çocukluğum Ağlar Ve Ben Ağlarım [color=#4B0082]Yüreğimde meçhul fırtınalar
Sessizlik acı bir işkence olmuş
gelir üstüme üstüme
Kederimi heybeme koymuşum
atmışım tebessümlerimi
Mesel denizinde sessiz yalnızlığım
çözülmeyen ağlarıma takılmış
Ve ben yine isyanın kızı
hiç dinmeyen bir sızı ile
İçimde çocukluğum ağlar,
Ve ben ağlarım...
Hatıralar yağıyor her yanıma
Üzerinde ağladığım kaldırımlar
Gölgesinde daldığım ağaç
Her şey yabancı şimdi
İçim gökyüzü kadar büyüdü
Her şey ağır gelmeye başladı
Neredesin anne! Gel hadi ne olur!
Bak gözlerimde yaşlar var
Ben, ağlardım çocukluğumda
Ve şimdi de; içimde çocukluğum
ağlar, Ve ben ağlarım...
Hayat nefesimi tıkamış
Hüzünler yağıyor gönlüme
Geride arta kalanları topladım
Kapı arası cümlelerimi tüketip
Yaşananları da asarak maziye
Yol aldım bilinmeyen meçhullere
Denizler gibi büyüdü içim
İçim büyüdükçe, ben küçüldüm
Ben kendimle savaşan çile kuşu
İçimde çocukluğum ağlar,
Ve ben ağlarım...
Hilalay
Yazının Devamı İçin Tıklayın
Konuyu Yollayan: Papatya
Okunma Sayısı: 84
Yorum Sayısı: 0
Eklenme Tarihi: 21/04/2009
Kategorisi: Şiir Arşivi
