İçimde Küs Yapmış Bir Çocuk Var
İçimde küs yapıp oturmuş küçük bi çocuk war.
Saçları darmadağın, eli yüzü sokak kokuyo. Çocuğun içinden sokak geçiyo..
Kollarını göğsü üstünde birbirine dolayıp oturmayı,yani benim yarım aklımla küs yapıp oturmayı
ilk öğretmeni öğretti ona. “kelebek yapın bakalım, arkanızada yaslanın” derdi, derse başlamadan Öğretmenim...
Tıpkı altı yaşımda öğrettiiniz gibi kelebek yapıorum kollarımı, arkamada yaslandım ama başım öne eğik...
Küs yaptım sizin kelebeğinizi... Abaküsümde burda, sayı boncuğum yani. .
Her boncuğa bi acımın adını weriorum, sayıyorum!!!
Şimdi aklıma gelmişken sorim; çarpım tablosunu neden öğrettiniz bana?
Hayat sawaşının hiçbi çarpışmasında işe yaramıyo, hesap makineleri ne güne duruyo?
Ama belkide şunun için öğrettiniz; sıfırla hangi sayıyı çarparsak çarpalım yine sıfırdır!
we sen "bir"din ey hayat...!Kime çarpsan onu kendine getirirdin, ben de kendime geldim..yine sıfırım işte.
Deliliği bi muska gibi bağrımda asılı taşıorum. Deliyim; delilsiz deliliğimle iftihar ediorum....
Aklı reddediyorumki,aklımla sewemem seni. aklımla onaylayamam sewgimi ey hayat...
Sen aklıma yasaksın diye,aklı yasaklıyorum kendime.!Deliliği bi muska gibi bağrımda taşıorum sewebilmek için seni.
DeLiyim.., bırakın uslandırmayın beni...!
Öğretmenim... Anlamını bilmeden kullandık kurşun kalemleri. Şimdi kurşunlar içimi delip geçerken,
hangi kurşun we hangi kalem yazcak yanmış yerlerimi...?!
İçimde küs yapıp oturmuş küçük bi çocuk war. Saçları darmadağın, eli yüzü sokak kokuyo....
Çocuğun içinden sokak geçiyo. İçimde senden geçilmiyo ey hayat... içim senden geçilmiyo...!
Islak caddelerde, yağmur kokusu... Yalnızlık kapımı yıllar önce çaldı, boş bulundum içeri aldım.
Misafirimdi... Artık ew sahibim! Nereye taşınırsam taşınim, yalnızlığın kiracısıyım.!
Şimdi bu hayatın neresi benim.!!!?
Odamda rüzgar war bugün... İçimde küs yapmış bi çocuk.......
Yazının Devamı İçin Tıklayın
Konuyu Yollayan: su-perisi_derya
Okunma Sayısı: 44
Yorum Sayısı: 0
Eklenme Tarihi: 26/08/2008
Kategorisi:Aşk ve Sevgi
İçimde küs yapıp oturmuş küçük bi çocuk war.
Saçları darmadağın, eli yüzü sokak kokuyo. Çocuğun içinden sokak geçiyo..
Kollarını göğsü üstünde birbirine dolayıp oturmayı,yani benim yarım aklımla küs yapıp oturmayı
ilk öğretmeni öğretti ona. “kelebek yapın bakalım, arkanızada yaslanın” derdi, derse başlamadan Öğretmenim...
Tıpkı altı yaşımda öğrettiiniz gibi kelebek yapıorum kollarımı, arkamada yaslandım ama başım öne eğik...
Küs yaptım sizin kelebeğinizi... Abaküsümde burda, sayı boncuğum yani. .
Her boncuğa bi acımın adını weriorum, sayıyorum!!!
Şimdi aklıma gelmişken sorim; çarpım tablosunu neden öğrettiniz bana?
Hayat sawaşının hiçbi çarpışmasında işe yaramıyo, hesap makineleri ne güne duruyo?
Ama belkide şunun için öğrettiniz; sıfırla hangi sayıyı çarparsak çarpalım yine sıfırdır!
we sen "bir"din ey hayat...!Kime çarpsan onu kendine getirirdin, ben de kendime geldim..yine sıfırım işte.
Deliliği bi muska gibi bağrımda asılı taşıorum. Deliyim; delilsiz deliliğimle iftihar ediorum....
Aklı reddediyorumki,aklımla sewemem seni. aklımla onaylayamam sewgimi ey hayat...
Sen aklıma yasaksın diye,aklı yasaklıyorum kendime.!Deliliği bi muska gibi bağrımda taşıorum sewebilmek için seni.
DeLiyim.., bırakın uslandırmayın beni...!
Öğretmenim... Anlamını bilmeden kullandık kurşun kalemleri. Şimdi kurşunlar içimi delip geçerken,
hangi kurşun we hangi kalem yazcak yanmış yerlerimi...?!
İçimde küs yapıp oturmuş küçük bi çocuk war. Saçları darmadağın, eli yüzü sokak kokuyo....
Çocuğun içinden sokak geçiyo. İçimde senden geçilmiyo ey hayat... içim senden geçilmiyo...!
Islak caddelerde, yağmur kokusu... Yalnızlık kapımı yıllar önce çaldı, boş bulundum içeri aldım.
Misafirimdi... Artık ew sahibim! Nereye taşınırsam taşınim, yalnızlığın kiracısıyım.!
Şimdi bu hayatın neresi benim.!!!?
Odamda rüzgar war bugün... İçimde küs yapmış bi çocuk.......
Yazının Devamı İçin Tıklayın
Konuyu Yollayan: su-perisi_derya
Okunma Sayısı: 44
Yorum Sayısı: 0
Eklenme Tarihi: 26/08/2008
Kategorisi:
