Diğer günlerden farkı yoktu oysa ki. Her zamanki gibi sabah kalkıp,kahvaltımı edip,hazırlanıp evden çıktım. Arkadaşımla buluşup kursumuza gittik ama kursun önünde değilde caddenin başında indik. Hava güzeldi muhabbet ede ede gitmeye karar verdik güzel bir bahar gününde.

Kursa yaklaşmıştık ki önümden bir genç geçti ve yürümeye başladı. İlk başta benim için caddede öylesine yürüyen birinden farksızdı. Ama caddede bir tanıdığıyla karşılaşmış olsa gerek konuşmak için hafif yan döndüğünde ilk aşkım olduğunu gördüm. Arkadaşımı nasıl hırpaladığımı anlatamam. Hande,Hande baksana o,önümde yürüyor. Dünya'dan kopmuştum. Hande'de bunu anlamıştı zaten. Onu kaybetmek istemiyordum,yani peşinden gidiyordum. Arkadan bir arkadaşımızın bize seslendiğini duyduk,ben onlara dönüp siz beni unutun ben gidiyorum dedim ve onun peşinden gidiyordum. Hızlanmıştı,onu göz önünden kaybetmek istemiyordum.

Daha sonra en son bildiğim Renault Clio bir arabası vardı,dedim ki kesinlikle arabasına gidiyordur ama o siyah bir Golf'a yöneldi ve anne diye bağırdı. Annesiyle konuştular,annesinin yanındada bir kız vardı. Annesi ön koltuğa oturdu,kızda arka koltuğa geçti. Ama onun yalnızca bir erkek kardeşi vardı. Yoksa ... :(

Onunla konuşmak değildi ki amacım yalnızca beni görsün istemiştim bir kez görsün. Ve gördüde ... o arabanın içindeydi bense dışarıda {{ zaten başka nerede olabilirdim ki.? ;D }} gözgöze geldik,baktık birbirimize,yılların değiştiremediği tek şey vardı ikimizdede çocuksu,masum bakışlarımız ...

Dünya'dan kopmuş gibiydim,arabayla geri dönüp bir kez daha yanımdan geçmesini istemiştim ama olmadı,ben kim bilir bir daha onu ne zaman görebilirim.?

Hande bugün bana pek dokunmadı,çünkü neler yaşadığımı,neler hissettiğimi tahmin edebiliyordu. O kadar dalgın olmama rağmen dersi çok iyi anladım ve süpers geçti.

22.03.2bin8 / 19.32

Cts.