İlk Ve Son Mektubum…
İlk Ve Son Mektubum…
Zaman,zaman zaman..! Belki de ilacı bulunmayan tek dert, belki de su gibi akıp geçen; bazen acı,bazen heyecan ve mutluluk yaratan tek neden…
Zaman geçmez biliyorum ya da ben kendimi kandırıyorum.Su gibi olsaydı hayat da geçip gitseydi.Demek ki bunları yaşayacakmışım ki yaşamışım.Bir kez daha eksik kalan şeyleri konuşsak…söylenmemiş şeyleri…yalanları geri alsak,özür dilesek,pişman olsak..Sonra yeniden eksiksiz birbirimize baksak…Hepsi sonsuz unutuluş ama…Dertlerimi unutmak için başıma dert alıyorum,insanlık veya başkasını dinlemek ,anlamak ,sevmek bu kadar zor mu? Kolay mı onca acıyı kapatmak? İnsan hissetmez mi? Çocuksu da olsa hayat, berbat bir kâbus gibi olsa da bazen bir ufak tebessüm ikimize hediye olamaz mı? ruhunu dinlendirmek için hüzünlerine yalancı bir tebessüm yapıştırırsın o zaman sende…Sonra oyuna kaptırırsın kendini…bu oyunu oynuyoruz biz! Sen sana verilmesini çok istediğin aşkla karşılaşmaktan korktuğun için; ben seni kaybetmemek için,görmezlikten geldiğin için oynuyoruz bu oyunu…Belki bu oyun sonunda nefretle bir bütün olup çoğalacak sana olan duygularım,belki de bitecek bu oyun ve biz mızıkçı iki çocuk olacağız…Bitiyor oyun !
Aşk bana cesaretle gelmedi.senin her bakışın,söylediğin sözler,her hareketin içimdeki aşkı biraz daha yoğunlaştırıyor…Beni gerçekten sevip sevmediğini anlamakta zorlanıyorum.Ne zaman insanlarının duygularının yerini zamanın gözyaşları tuttu , ne zaman ağlamak isteyen biri yalan tebessümler saçtı etrafa? Gün gelecek seni hatırlamayacağım belki…Gün gelecek ismini kahkahalarla anacağım…ve gün gelecek belki de her şey sen olacaksın.
Çok mu mutsuz kalbin? Eğer zaman isteyip beni parçalamak veya nefret ettirmekse bunun bir kısmını başardın yakışıklım… Bu geçici bir hevestir belki,ama bil ki seni şuan sevdiğim kadar kimse sevmeyecektir seni…Bunu hissettiğin an kalabalığın ve o sesin arasından mutsuz ve ıssız kalbine doğru bir bak…Beceriksiz,utangaç ve dilsiz kalbine…Seni kim çok sevmişse ona,seni kim sevgisiz böyle UMUTSUZ bırakmışsa ona… Şimdi nefret ,sevgi, heyecan,mutluluk her şey benim için sen… Aşka inanmazdım ben daha küçüktüm,küçüktük anlamazdık belki de.
İlkte bir fıkra,sonra hikaye şimdiyse roman oldun ama bu senin elinde ve kahraman sensin ((bu senin elinde !)) fıkrayı komik yapmak ,romanı bitirmek senin elinde… Başarılar yakışıklım..başarılar… :’(
Eda Sofioğlu (hacker kız );)
Off_Lee (ofli );)
Yazının Devamı İçin Tıklayın
Konuyu Yollayan: KRoN!K VaKa
Okunma Sayısı: 184
Yorum Sayısı: 3
Eklenme Tarihi: 24/04/2009
Kategorisi:Kendi Yazılarınız ve Denemeleriniz
İlk Ve Son Mektubum…
Zaman,zaman zaman..! Belki de ilacı bulunmayan tek dert, belki de su gibi akıp geçen; bazen acı,bazen heyecan ve mutluluk yaratan tek neden…
Zaman geçmez biliyorum ya da ben kendimi kandırıyorum.Su gibi olsaydı hayat da geçip gitseydi.Demek ki bunları yaşayacakmışım ki yaşamışım.Bir kez daha eksik kalan şeyleri konuşsak…söylenmemiş şeyleri…yalanları geri alsak,özür dilesek,pişman olsak..Sonra yeniden eksiksiz birbirimize baksak…Hepsi sonsuz unutuluş ama…Dertlerimi unutmak için başıma dert alıyorum,insanlık veya başkasını dinlemek ,anlamak ,sevmek bu kadar zor mu? Kolay mı onca acıyı kapatmak? İnsan hissetmez mi? Çocuksu da olsa hayat, berbat bir kâbus gibi olsa da bazen bir ufak tebessüm ikimize hediye olamaz mı? ruhunu dinlendirmek için hüzünlerine yalancı bir tebessüm yapıştırırsın o zaman sende…Sonra oyuna kaptırırsın kendini…bu oyunu oynuyoruz biz! Sen sana verilmesini çok istediğin aşkla karşılaşmaktan korktuğun için; ben seni kaybetmemek için,görmezlikten geldiğin için oynuyoruz bu oyunu…Belki bu oyun sonunda nefretle bir bütün olup çoğalacak sana olan duygularım,belki de bitecek bu oyun ve biz mızıkçı iki çocuk olacağız…Bitiyor oyun !
Aşk bana cesaretle gelmedi.senin her bakışın,söylediğin sözler,her hareketin içimdeki aşkı biraz daha yoğunlaştırıyor…Beni gerçekten sevip sevmediğini anlamakta zorlanıyorum.Ne zaman insanlarının duygularının yerini zamanın gözyaşları tuttu , ne zaman ağlamak isteyen biri yalan tebessümler saçtı etrafa? Gün gelecek seni hatırlamayacağım belki…Gün gelecek ismini kahkahalarla anacağım…ve gün gelecek belki de her şey sen olacaksın.
Çok mu mutsuz kalbin? Eğer zaman isteyip beni parçalamak veya nefret ettirmekse bunun bir kısmını başardın yakışıklım… Bu geçici bir hevestir belki,ama bil ki seni şuan sevdiğim kadar kimse sevmeyecektir seni…Bunu hissettiğin an kalabalığın ve o sesin arasından mutsuz ve ıssız kalbine doğru bir bak…Beceriksiz,utangaç ve dilsiz kalbine…Seni kim çok sevmişse ona,seni kim sevgisiz böyle UMUTSUZ bırakmışsa ona… Şimdi nefret ,sevgi, heyecan,mutluluk her şey benim için sen… Aşka inanmazdım ben daha küçüktüm,küçüktük anlamazdık belki de.
İlkte bir fıkra,sonra hikaye şimdiyse roman oldun ama bu senin elinde ve kahraman sensin ((bu senin elinde !)) fıkrayı komik yapmak ,romanı bitirmek senin elinde… Başarılar yakışıklım..başarılar… :’(
Eda Sofioğlu (hacker kız );)
Off_Lee (ofli );)
Yazının Devamı İçin Tıklayın
Konuyu Yollayan: KRoN!K VaKa
Okunma Sayısı: 184
Yorum Sayısı: 3
Eklenme Tarihi: 24/04/2009
Kategorisi:
