İnat Bu [color=#9400D3]
Uyanıyorum;
kendime,çevreme,hayata uyanıyorum.Herşey;özlenen bir damak tadı,büyüyen hasret,uzaklaşıp giden sevgililer,yok olan sevgiler ve güzellikler gibi.
Hepsinin yeri boş,bomboş.
Uykunun bu denli uzun sürüşüne,bu denli çabuk büyüyüşüme üzülüyorum.
Benim büyümemle adeta dünya daralıyor.onun için;
yakınımda duranların,onlarla birlikte durduğum için,
herşeyin katlanılır olduğu kimselerin,
ben büyüyorum diye çekilmelerini anlayamıyorum.
Nasıl başaracağım acaba?
Ne yapsam bir eksik oluyor,
nereye uzansam kısa kalıyor,
kovaladığım benden hızlı koşuyor,
kaçtığımın soluğu ensemde bitiveriyor.
Elimde kalmasını istediklerimi sıktıkça,parmaklarım gevşiyor
Ayakta durduğumda dizlerimin bağı çözülüyor.
Dik durmaya özeniyorum,belim bükülüyor.
İçimdeki kuyuya taşları ata ata dolduramıyorum ki,
kurtulayım herkesi ve herşeyi taşıyıp durmaktan.
Gözlerim dolu dolu olduğu halde ağlayamıyorum,
Kızdığımda tepinemiyorum.
Naz yapamıyorum kimseye.
Biliyorum ama olmuyor.
Koşmadan yoruluyor,oynamadan bıkıp usanıyorum.
Ağlamadan avunuyorum.Büyüyorum.
Büyümek ne zor şeymiş diyorum.
Uyuyorum,uyanıyorum.
Birden bire durup düşünüyorum.
Yorganı üzerimden atıyorum.
Bas bas bağırıyorum,tepiniyorum.
Hiç kimse gönlümü alamıyor.
Herşeyi önüme yığıyorlar,hiçbirine dönüp bakmıyorum.
İNAT BU YA..!
Uyuyup,uyanıyorum...
Çeşmeler akıyor,çiçekler bitiveriyor yanımda...
Yazının Devamı İçin Tıklayın
Konuyu Yollayan: GULEN GOZLUM
Okunma Sayısı: 80
Yorum Sayısı: 3
Eklenme Tarihi: 15/06/2009
Kategorisi: Yazılar ve Denemeler
