Her sevdanın bitişi bir intihar mevsimidir içimde.”
Sensizliğin kim bilir kaçıncı yılı, kaç intihara soyundum sen yokken. Yanılgılarım, ah çektiğim hatalarım, sensiz hep eksildim biliyor musun, sen ilk ve son baharımdın. Açtığım daldın, ilk adamlığım, adını adıma yazdığım, yurt kantininde voltalarım. Gülmelerine doymadığım...
İnsan bir kere severmiş hayatta, bir kere doğup bir kere ölürmüş, bu benim kaçıncı ölüşümdür. Artık yoksun, hiç olmayacaksın, belki bir eşin vardır, iyi bir işin. Oğlun olmuştur belki, sahi söylesene gözlerin hala yeşil mi ? Ve bana baktığın gibi ona hiç bakabildin mi ?
