Keşkeler Üzerine Bir yangın yeri gönül; her gidenin ardından biraz daha eksiliyorum. Film şeridi gibi derler ya; işte öyle bir daha bir daha gözümün önünden geçiyor hayatım. ``KEŞKE`` ler üzerine bir dizi cümleler kuruyorum ve en çok kendime kızıyorum elimde tutamayıp akıp gitmesine izin verdiğim şeyler için.
Evet, eksiliyorum gittikçe ve her defasında bir umudumu bir hayalimi daha toprağa veriyorum törenler içinde. Bir kez daha yaralanıyor içim. Bir kez daha kanıyor eski yaralarım. Bense; hayallerimin mezarında dualar okur oluyorum... ``LÜTFEN TERKETMEYİN BENİ!`` diye haykırıyorum. Azaldıkça yaşlanıyorum ve içimde bir yerlerde ölüyorum.
``GİTME’ diye bağırmak istiyorum gidenin ardından. Ama sesim çıkmıyor kötü bir kâbusun ortasında gibi. Bir kez daha kızıyorum kendime ellerimden akıp gitmesine engel olamadım diye. ``KEŞKE`` lerim çoğalıyor. Mutsuzluğum çoğalıyor. Hasretlerim çoğalıyor ve ben azalıyorum.
Azalıyorum ve özlüyorum. ``YA ÖLMELİ ``diyorum ya da ``KİMSE GİTMEMELİ!`` Artık kimse gitmesin istiyorum çünkü bu gitmelerden ben çok ama çok yoruldum...
Yazının Devamı İçin Tıklayın
Konuyu Yollayan: Parpali
Okunma Sayısı: 156
Yorum Sayısı: 2
Eklenme Tarihi: 01/06/2009
Kategorisi: Yazılar ve Denemeler
