12 eylül 2007 de yazdığım bir günlük. neden mi bu gün buraya aldım? e vardır tabi kendimce sebebim
Sevgili günlük;
Ne gariptir,
gönlüm af, barış, sevgi, aşk gibi duygularla akvaryumdan çıkarılmış minik balıkların su arayışı gibi çırpınıp dururken üstüme-üstüme gelen olayların tahriğine kapılmamayı kendi irademe bir sabır testi yaptım. Telkinlerim “ Sakın öfkelenme, sabır, sebat!” yönünde kendi kendime…
Ne gariptir;
öyle bir aya denk geldik ki: Unicef dünya Mevlana sevgi ve hoşgörü yılı,barış yılı, 10 EYLÜL DÜNYA İNTİHARI ÖNLEME GÜNÜ...
ne gariptir;
11 eylül başta dünya ticaret merkezine çakılan iki uçakla ölen 3000 cıvarında, bu olayla tetiklenen ve Amerikanın dünya çapında estirdiği terörle ölen yüzbinleri geçen ölüm ve ölümden daha acısı dul, yetim, öksüz, sakat kalan binlerce mazlum. Ve meşum 12 eylül, ölümler, idamlar, işkenceler, haksızlıklar, gasplar....
Ne gariptir;
bütün hayatım boyunca ben yaşama ve yaşatmadan yana tavır koyarken hep etrafımda ölümü özleten, ölümü aratan bir olumsuzluklar heyulası… Ben hep yaşama sevinci, pozitif enerji, üretkenlik, kollektif paylaşım gibi kavramları çevreme empoze ederken ölüm haberi, ölen yakınlar, ölenleri ziyaret etmeye dair aldığım davetler, ölümcül trafik kazaları ve ölüm cezasını çoktan hak eden suçlar….
Ne gariptir;
Bütün dostlar beynime ve yüreğime ve sonrasında söylemlerime çakılıp kalan ölüm bilincine tepkili davrandıkça silkelensem de realitelerin sürekli yüzüme çarpması beni yine ölümü özler hale getirmekte…
Ne gariptir;
Yarın dinlerin en güzeli dinimizin, sevgi öğütleyen dinimizin, yaşamak ve yaşatmak öneren dinimizin bize en güzel armağanlarından biri olan mübarek ramazan ayının ilk günü… Bu aziz günün arafesinde yüce rabbim inşallah tüm İslam aleminden ve tüm insanlıktan ölüm, hastalık, nefret, düşmanlık ve sevgisizlik gibi duyguları uzaklaştırmaya vesile olur inşallah.
Şair ne demişş ölümü özlemee dair; Mavi sularına göz kırptığım bu şehrin bütün sokakları bana ölümü hatırlatacak bundan böyle..Bütün duraklarda onu görecek, bütün yollarda onu selamlayacağım..Çünkü o, bir mutlu/mutsuz son aslında..Bütün çabalarımız oraya hazırlık için değil mi?..
Bir başka şairanelikteki üslup ve yorum silsilesiyle harika bir yazı yazmışssın..Tşşkrler..
Gönülçelen Ailesi MSN'de!
