sabah güne mutlu ve huzurlu kalkmıştım ve hastaneye gidene kadar da öleydi.hastaneye gittim formalarımı giydim imzalarımı attım bi yarım saat kadar daha neşeli geçti.sonra birden hastalar bi yığıldı ki makina bi tane.2 tane acil hastası,3 tane yaşama riski olan ve minik bi bebek uyumuş(bebeklere tomografi uyutulup çekilio).ve bunların dışında randevulu hastalar.kapıya hasta seslenmeye bi çıkıyorum bütün hastalar ve yakınları tepeme üşüşüyo biz önce geldik bizi bekletiosun falan bi ara güvenlikle bile çalıştım.neyse bi şekilde hallettik onları.sonra en yakın arkadaşımda kitle olduğunu ve kitlenin gün geçtikçe büyüdüğünü ve en geç bi ay sonra ameliyata girceni öğrendim.onun dışındada sene başından beri birlikte çalıştığım mesai arkadaşım böbreklerinden acilen ameliyat oldu bugün.akşam hastaneye gittim nöbete çalıştığım kuruma.orda telefonum bozuldu.sonra dişimi yaptırmak için dişçiye gittim çıkışta ben randevu alırım sonra çekilir falan die düşünürken adam hemen çekmesinmi şu an canım çok yanıyo.
allahım ne iğrenç bi gündü ya.bir iki haftadır fazlaca mutlu oldum ya haketmediğim için bu tür mutlulukları hemen belirtisini gösterdi.
taki hayattan nefret ettiğim anlardan birini yaşadığımı düşündükçe kendimi kahrederken ewe geldiğimdede yaşlı olan anneannemin düştüğünü ve belini acıttığını şimdi öğrendim (ki ayakta duramıyo onun halini görünce şükrettim halime )sanırım birazdan acile götürülücek.

umarım yarın güzel bi gün olur rabbim inş hakımda hayırlı olan ne varsa onu verir