Başının altındaki bembeyaz yastığın olayım annecim.tertemiz güzelliğine , masmavi gözlerine,inci gibi dişlerine,pamuk gibi tenine ,bir gülüşüne ölürüm ben senin.
Saçlarımı okşayıp “esmerim,balım” diye sevişin , yanağıma bir öpücük kondurup okula gönderişin hala hatırımda.şimdi orda yatıp kalkmamak yakışır mı sana.
Kalk oradan annem.melek yüzlüm.bir daha sana bağırmayacağım,itirazlarını haklı bulup, seni kırmayacağım.söylediğini giyip söylediğini yiyeceğim ama ne olur beni bırakıp gitme.
Toprağı o güzel yüzüne yakıştıramıyorum annem.
Bırakma beni bu kayışı kopmuş fani dünyada.bırakma beni yalnızlığımla.
Sensiz yemek yer miyim nefes alabilir miyim kokun olmadan uyuyabilir miyim sanıyorsun.asla.
Bebek annem , güzel annem..ağlamak istemiyorum anneciğim.kazanmamı istediğin üniversitedeyim.istediğin bölümdeyim.sana sürprizimdi bu..
Ne olur ölme…
Herkes gibi sende beni terk etme anneciğim.herkes gitsin bir tek sen kal yanımda.bir tek sen anla beni.bir tek sana dokunayım.çünkü beni 9 ay karnında taşıdın.besledin büyüttün.daha evleneceğim annem .sensiz düğün yapar mıyım sanıyorsun.kırmızı bal satan dudaklarınla alnıma bir öpücük kondurmadan sana elveda diyip el kapısına gider miyim sanıyorsun.
Daha sana bakacağım annecim.ilerde de sen benim bebeğim olacaksın.benim 19 sene önce olduğum gibi.
Hadi uyan sabah oldu annem çıkıp gidelim artık şu hastaneden..beraber kahvaltımızı yapıp eski günlerdeki gibi balkonda tavlamızı oynayalım.ama hep sen beni yen.mutlu ol.yeter ki gül.
Seni çok seviyorum melek yüzlü annem…beni terk etme anne…bırakıp gitme…