Ölümün Soğuk Yüzü bir yaprak daha kopardım bugün takvimden
bir gün daha gitti ömrümden
meğer ne zormuş ölümü beklemek
azrailin nefesini ensende hissetmek
gel al canımı alabiliyorsan
ben bu hastalığa yenilmeyeceğim demek
meğer ne zormuş yüzünde mutluluk maskesiyle dolaşmak
etrafında maskeli gezen insanlara katlanmak
içinden hadi gerçek olun bırakın sahteliği derken
seninde onlarla oynamak zorunda olduğunu bilmek ne zormuş
herkes ne iyi tiyatrocuymuş meğer
ne çok çalışmışlar derslerine
meğer ne zormuş içinden tonlarca göz yaşı akıtırken
dışarıya gülümsemek güçlüyüm hiçbişey beni yıkamaz hayat doluyum demek ve
yavaş yavaş tükenirken yaşama dört elle sarılmak zorunda olmak
meğer ne zormuş gün gün erirken yinede bişeylerden hayat bulup yeniden yeşermek savaşmak zorunda olmak
meğer ne zormuş her gün neden bn diye hastalığa lanet edip
yinede "üzülme anne bn iyiyim" demek ne zormuş
Yazının Devamı İçin Tıklayın
Konuyu Yollayan: Mavi Gözyaşım
Okunma Sayısı: 96
Yorum Sayısı: 6
Eklenme Tarihi: 19/04/2009
Kategorisi: Sizin Şiirleriniz
