Ayrılığın tohumları serpilmiş yastığıma...
Gözyaşlarımla suluyorum her gece...
Ayrılık birazcık daha büyüyor yastığımın içinde...
Ve o kadar acıtıyor varlığımı...
Ağlasam ayrılık, ağlamasam yine ayrılık...
Değişiyor mu sanki ağlamayınca?
Gözyaşlarımı tutsam, ağlamamayı başarsam,,
Değişir mi bir şeyler?
En azından unutur muyum ayrılığı?
Unutmak isteyen kim?
Ben seni unutmak için sevmedim ki...
Ama ben seni kaybetmek için de sevmemiştim.
Ayrılık bu kadar acıymış demekki...
Yutkunmak bile güç oluyormuş sevince....
Lokmalar boğazına diziliyor,
Aldığın nefesi bile haram ediyormuş hayat...
Hayat mı? Sensiz geçen zamana hayat denirse tabi...
Yarı ölüm ya da sessiz bekleyiş...
Kim ne derse artık...
Her şeye baştan başlayacak gücüm var mı bilmiyorum.
Ama dön artık sevgilim seni çok özlüyorum..........
sessiztepe o2.o7.2oo7-Çarşamba-21.35
(Bu Mesaj 02-07-2008 15:38:33 değiştirilmiştir. Değiştiren : sessiztepe.)