Pembemsi Akardı Ruhumun Tazeliğinden Dökülen Damlalar..
[color=#FF69B4
]PEMBEMSİ AKARDI RUHUMUN TAZELİĞİNDEN DÖKÜLEN DAMLALAR..
Pembemsi akardı ruhumun tazeliğinden dökülen damlalar,ve gecenin karanlığında aydınlanırdı yaşlarım.
Öyle bir aydınlanırdı ki aynı zamanda öyle bir kararırdı ki..İçimdeki cellat beni parçalamaya hazırdı.Damlalar ile dudak arasında hafif mayhoş karamsarlıklar,hikayesini yazmıştı bile.Lanet eden bir ihtiyar gibi.
Arkasına bakmadan giden gencin hikayesi gibi.Yağmyr yağdıktan sonraki çıkan gökkuşağı,bulutlar çarpıştıktan sonraki çıkan gürültü,Yağmur dindikten sonra çıkan güneş gibi...
Mutlu edemezdi beni.
Tiyatro sahnesi gibiydi yaşam..
Rolünü bitiren perdeyi kapatır,yeni hücresine girer ve sergiler.Ezilir ve ezer,ezer ve elbet birgün ezilir.
Doğum günü gibi pembemsi akan damlalar.Rengi güzel ama hüzünlü.
Rengi güzel ama mutlu edici.
Kuyudan çıkan hediye bembeyaz örtülerle kapatır dünyayı.
Bedenimiz ruhumuzun içine inmeye ,ruhumuz ise bedenimize çıkmaya hazır değildi bir müddet.
Yazılar ferman olur duyrulur,emirlere gelmeyen yok olur harap olur.Eskidikçe değeri artar yaşadıklarımın .
Yaşamaya başladıklarım ise yenilendikçe değeri azalır.
Sakzı gibi çiğnenip atılasıdünya,yaralara bürünür.İşte gerçek mutlu olduğum andır meleğimi öptüğüm an ..
Cellat bile istifa eder.Örümcek,bırakır gider ağını,pembe yağar kar,kötü iyi olur.
Uçurtmam cennette dolaşır.
Cennette dolaşan pembe uçurtmam ,geri gelemez bazen oralardan..
Masum bebeklerin yüreğine çiçek açmaya ,fidanlar ekmeye gider,ruhumun derinliklerinden akan pembe uçurtmam ..
Renklere karşı savaşırdı göklerde.
Yaralı bir güvercinin ayağına takılırdı uçurtmamın ipi...
BUKET PAMUK 18/03/09
Yazının Devamı İçin Tıklayın
Konuyu Yollayan: Elysion*
Okunma Sayısı: 115
Yorum Sayısı: 5
Eklenme Tarihi: 25/06/2009
Kategorisi:Günlük
[color=#FF69B4
]PEMBEMSİ AKARDI RUHUMUN TAZELİĞİNDEN DÖKÜLEN DAMLALAR..
Pembemsi akardı ruhumun tazeliğinden dökülen damlalar,ve gecenin karanlığında aydınlanırdı yaşlarım.
Öyle bir aydınlanırdı ki aynı zamanda öyle bir kararırdı ki..İçimdeki cellat beni parçalamaya hazırdı.Damlalar ile dudak arasında hafif mayhoş karamsarlıklar,hikayesini yazmıştı bile.Lanet eden bir ihtiyar gibi.
Arkasına bakmadan giden gencin hikayesi gibi.Yağmyr yağdıktan sonraki çıkan gökkuşağı,bulutlar çarpıştıktan sonraki çıkan gürültü,Yağmur dindikten sonra çıkan güneş gibi...
Mutlu edemezdi beni.
Tiyatro sahnesi gibiydi yaşam..
Rolünü bitiren perdeyi kapatır,yeni hücresine girer ve sergiler.Ezilir ve ezer,ezer ve elbet birgün ezilir.
Doğum günü gibi pembemsi akan damlalar.Rengi güzel ama hüzünlü.
Rengi güzel ama mutlu edici.
Kuyudan çıkan hediye bembeyaz örtülerle kapatır dünyayı.
Bedenimiz ruhumuzun içine inmeye ,ruhumuz ise bedenimize çıkmaya hazır değildi bir müddet.
Yazılar ferman olur duyrulur,emirlere gelmeyen yok olur harap olur.Eskidikçe değeri artar yaşadıklarımın .
Yaşamaya başladıklarım ise yenilendikçe değeri azalır.
Sakzı gibi çiğnenip atılasıdünya,yaralara bürünür.İşte gerçek mutlu olduğum andır meleğimi öptüğüm an ..
Cellat bile istifa eder.Örümcek,bırakır gider ağını,pembe yağar kar,kötü iyi olur.
Uçurtmam cennette dolaşır.
Cennette dolaşan pembe uçurtmam ,geri gelemez bazen oralardan..
Masum bebeklerin yüreğine çiçek açmaya ,fidanlar ekmeye gider,ruhumun derinliklerinden akan pembe uçurtmam ..
Renklere karşı savaşırdı göklerde.
Yaralı bir güvercinin ayağına takılırdı uçurtmamın ipi...
BUKET PAMUK 18/03/09
Yazının Devamı İçin Tıklayın
Konuyu Yollayan: Elysion*
Okunma Sayısı: 115
Yorum Sayısı: 5
Eklenme Tarihi: 25/06/2009
Kategorisi:
