Umurlarım..
Bir gün içinde bu ne düşünüş, bir kayboluş bir yokoluş..Derin, içten bir benlik muhasebesi silüetimde..İş olsun diye gülüşlerimide yitirdim..Artık iş olsun diye gülerken bile defalarca düşünüyorum..Oysa şimdi daha komikmişim, nerem komik allasen..İşte ben asıl buna gülerim..
Derinlere dalma koçum boğulursun salla boşver, psikolojisi ve terkinleriyle büyüdüm ben..Ne çok üzerime gelindi ne çok serbest bırakıldım.. Ama şimdi bir yargıç gibi kendi nefis sorgumu yapamıyorum..Günahların ağırlığında ezilmek, belkide böyle bir şey.. Neden böyleyim, neden tepkisiz ruhsuz ışıltısız cıvıltısız bir yaşamda kendime roller seçiyorum..Kişilik kaygıları yüzünden maskelerimin ardı arkası kesilmiyor..Ayak üstü üç kağıt açanlardan farkım yok..
Hep iyi yönünden baka baka kandilleri zoraki yanan hayata, polyanacılığı iyiden iyiye geliştirmişim..Ayriyeten umurlarımı almışlar, şizofreni teşhisi koymamaları için doktora bile gitmiyorum ki; bana bu kanıyı koyan doktora pekde iyi muameleyle karşılık vermeyeceğim aşikar..
Tam 2 aydır belli aralıklarla aynı rüyayı görüyorum..Tek başına uzun bir otobanda yürüyorum..Sonra baya bi yürüdükten sonra boğaz köprüsüne geliyorum..Bir türlü o boğaz köprüsünden karşıya geçemiyorum, sinip olduğum yerde aşağıya bakınıyorum, başım dönüyor..İliklerime kadar korku doluyor içime..Kaygılar sıkıntılar içinde kıvranmış bir halde uyanıp, oh be rüyaymış diyebiliyorum ancak..Kalkıp mutfaktan bi su içiyorum, aynada suratıma bakınıyorum..Korku yüzüme yansımış sapsarı kesilmişim..Beyniim neyin gerçek neyin hayal neyin rüya olduğunu anlayamıyor..Acaba gerçekmiydi bu diye kendi kendime sorular soruyorum..Defalarca suratımı yıkadıktan sora yatağa uzanıp battaniyeye sarılıyorum..
Sırf uyumamak için ışıksız kapkara gecede telefonumdan müzik dinliyorum.. Göslerim mesai satini doldurmuş bir an önce gitmek için bekleyen kepenkler gibi ağırlaşıyor..Uyumamak için yoğun bir çaba içerisine giriyorum..Sabaha yakın bir saatte dalıp gidiyorum..Benliğimin benden uzaklaştığı, kendi kendimi yargılarken kendimden utandığım bir gecenin ardından güneşli masmavi bir güne yeni bir günaydınla uyanıyorum..Umarım umurlarım bir gün gelir, umarım..
diskopat
Yazının Devamı İçin Tıklayın
Konuyu Yollayan: diskopat
Okunma Sayısı: 124
Yorum Sayısı: 10
Eklenme Tarihi: 12/03/2008
Kategorisi:Blolog
Bir gün içinde bu ne düşünüş, bir kayboluş bir yokoluş..Derin, içten bir benlik muhasebesi silüetimde..İş olsun diye gülüşlerimide yitirdim..Artık iş olsun diye gülerken bile defalarca düşünüyorum..Oysa şimdi daha komikmişim, nerem komik allasen..İşte ben asıl buna gülerim..
Derinlere dalma koçum boğulursun salla boşver, psikolojisi ve terkinleriyle büyüdüm ben..Ne çok üzerime gelindi ne çok serbest bırakıldım.. Ama şimdi bir yargıç gibi kendi nefis sorgumu yapamıyorum..Günahların ağırlığında ezilmek, belkide böyle bir şey.. Neden böyleyim, neden tepkisiz ruhsuz ışıltısız cıvıltısız bir yaşamda kendime roller seçiyorum..Kişilik kaygıları yüzünden maskelerimin ardı arkası kesilmiyor..Ayak üstü üç kağıt açanlardan farkım yok..
Hep iyi yönünden baka baka kandilleri zoraki yanan hayata, polyanacılığı iyiden iyiye geliştirmişim..Ayriyeten umurlarımı almışlar, şizofreni teşhisi koymamaları için doktora bile gitmiyorum ki; bana bu kanıyı koyan doktora pekde iyi muameleyle karşılık vermeyeceğim aşikar..
Tam 2 aydır belli aralıklarla aynı rüyayı görüyorum..Tek başına uzun bir otobanda yürüyorum..Sonra baya bi yürüdükten sonra boğaz köprüsüne geliyorum..Bir türlü o boğaz köprüsünden karşıya geçemiyorum, sinip olduğum yerde aşağıya bakınıyorum, başım dönüyor..İliklerime kadar korku doluyor içime..Kaygılar sıkıntılar içinde kıvranmış bir halde uyanıp, oh be rüyaymış diyebiliyorum ancak..Kalkıp mutfaktan bi su içiyorum, aynada suratıma bakınıyorum..Korku yüzüme yansımış sapsarı kesilmişim..Beyniim neyin gerçek neyin hayal neyin rüya olduğunu anlayamıyor..Acaba gerçekmiydi bu diye kendi kendime sorular soruyorum..Defalarca suratımı yıkadıktan sora yatağa uzanıp battaniyeye sarılıyorum..
Sırf uyumamak için ışıksız kapkara gecede telefonumdan müzik dinliyorum.. Göslerim mesai satini doldurmuş bir an önce gitmek için bekleyen kepenkler gibi ağırlaşıyor..Uyumamak için yoğun bir çaba içerisine giriyorum..Sabaha yakın bir saatte dalıp gidiyorum..Benliğimin benden uzaklaştığı, kendi kendimi yargılarken kendimden utandığım bir gecenin ardından güneşli masmavi bir güne yeni bir günaydınla uyanıyorum..Umarım umurlarım bir gün gelir, umarım..
diskopat
Yazının Devamı İçin Tıklayın
Konuyu Yollayan: diskopat
Okunma Sayısı: 124
Yorum Sayısı: 10
Eklenme Tarihi: 12/03/2008
Kategorisi:
