Yene üzücü bir gün daha… Boğaz kenarlarım hafif bir acıma, tıkanma ile susamış gibi…Göğsümde bir şey,sanki bıçak saplanıyor,yutkunamıyorum.Yüzümde bir zorlanma;bir türlü gevşeyemiyorum.Gözlerimde donuk bir ifade,anlamsız bakışlarım…Aynaya bakmaktan korkuyorum.Bu ben miyim? Gözlerimin altında hafif bir halka mutsuzluğumun çerçevelenmiş hali… Ahhh, boğazımdaki susama tekrar tekrar canımı alıyor.Aslında susamıyorum,ruhum susuyor.Geleceğime mi, geçmişime mi?
Önümde bilinmeyen,hedeflenemeyen bir gelecek,hayat… Masamın üstündeki sinirimi,mutsuzluğumu,umutsuzluk ve hayallerimi anlatan boş kareli ve karalanmış kağıtlar…İşte hayat bundan ibaret.Bilmediğimiz için gelmiyor mu her şey başımıza?
Ama bazı şeylerde suç bizde değil ki…Şimdi ;yaşa dayanabildiğin kadar, yaşa yaşayabildiğin kadar!!!
...
(Bu Mesaj 19-09-2008 08:31:41 değiştirilmiştir. Değiştiren : HaCKeR KıZ.)