[align=left]Bir leylaksın sanki dağ başlarında rüzgarı bekleyen
Özümsün aynalarda
Alaca karanlıklar içinde gölgesin belki sadece
Bir kurşunsun bağrıma saplanan
Kaldırımlardaki sefilliğimsin
Mezemsin her gece içki soframda
Merdivenlerin başında kocaman bir kuytusun
Her çıktığımda unuttuğum ve düştüğüm
Bir duvarsın,her sabah uyandığımda üzerime gelen
Şimdi buzlu camlar arkadasındasın
Buğulu,buğulu bakan gözlerin
Tutmak mümkün değil artık ellerini
Isınmak mümkün değil seninle
Tuzlu tenini öpmek,saçlarını okşamakta
Çerçeve arkasındasın şimdi
Yine hüzünle bakan çocuksu bir gülüş var gözbebeklerinde
Biliyorum yine gece ve sen,
Dağbaşlarında yıldızları seyrediyorsun
Yine acılar içinde gönlüme düştün
Kanımsın,canımsın,bağrımda yanar korsun çünkü
Oysa resimlerle avunuyor
Vefasızlığını yakıştıramıyorum
Buzlu camlar arkasına....