Kullanıcı Adım

Şifrem

Zalim İstanßul

Zalim,zalim,zalimsin be İstanbul!
Çok gördün bana mutluluğu,
Çok gördün bana yaşamayı,
Nefes almayı çok gördün,Gülüp eğlenmeyi çok gördün bana.
Sende tattım acıyı,
Sende tattım iki yüzlü,kalleş insanları.
Özü sözü bir olmayan insan görünümlü yaratıkları sende gördüm,bildim ben.
Mutlu olduğum o küçücük anları çok gördün bana.
Arkasından verdiğin acılar yedi bitirdi mutluluklarımı,
Açamayacağım kilitli sandıklara sürdün sevinçlerimi
En küçük şeylerden mutlu olmak istemez miydim
Gülmedim,belki mutlu olamadım ama.
Kimsenin haberi olmadı.
Göstermedim onlara gözyaşlarımı.
Zevkle izlemelerini istemedim tükenişlerimi.
Onlarında bir darbe vurmalarından korktum belkide kim bilir?
Bir sen biliyordun İstanbul!
Bir sen görüyordun günden güne eridiğimi.
Ama tutmadın ellerimden.
……..
Çek istemiyorum ellerini.!Uzatma o ince dallarını.
Kırılır korkuyorum.
Şimdi ölüyorum.Sessizce gidiyorum.Mutlu olacağım o yere!
Sabırsızlıkla bekliyorum.Mutluluk nedir bilmek istiyorum.
İşte ölüyorum!İşte gidiyorum!!!




Yazının Devamı İçin Tıklayın

Konuyu Yollayan: GÖKKUŞAĞI
Okunma Sayısı: 46
Yorum Sayısı: 3
Eklenme Tarihi: 29/07/2008
Kategorisi: Fıkralar


ZaLiM isTAnßuL, Fıkralar, ZaLiM isTAnßuL fıkraları, zalim-istanßul fıkra, zalim-istanßul fıkra oku, zalim-istanßul komik fıkralar, zalim-istanßul temel, zalim-istanßul belaltı, zalim-istanßul kayserili, zalim-istanßul karadeniz, zalim-istanßul deli, zalim-istanßul nasreddin hoca, zalim-istanßul erotik, zalim-istanßul düşündüren, zalim-istanßul ayıp fıkralar